OS TRASNOS DOS LIBROS

DOAZÓN DE FONDOS DESDE AS BIBLIOTECAS CRA DE CHILE

2012-01-22T14:54:00.000Z

Vimos de recibir o presente que os Reis Magos ( da man de Constanza Mekis) deixaron para nós nada máis cerca que en Chile: unha doazón de fondos de "el componente Bibliotecas Escolares Centros de Recursos para el Aprendizaje CRA del Ministerio de Educación de Chile".

Trátase da colección "Mis lecturas diarias" , libros de lecturas literarias e informativas para estudiantes.

O envío inclúe tamén unha curtametraxe "La Estrella Alcanzar" e o vídeo "Chile en un relato" que recolle historias tradicionais chilenasque nos permitirán achegarnos á cultura deste país.

Desde esta páxina queremos agradecer a Contanza Mekis e ás Bibliotecas CRA chilenas este agasallo do cal gozaremos todos - alumnos e docentes- do IES de Poio.

DOAZÓN DESDE CHILE - BIBLIOTECAS CRA on PhotoPeach

"UN OLLO DE VIDRO" de Castelao

2012-01-16T19:15:00.000Z

Esta mañá o grupo de lectura e-twinning tivemos a nosa reunión para comezar coas conclusións arredor da lectura de Un ollo de vidro.Memorias dun esquelete de Castelao.

Comezamos falando da importancia da morte e do humorismo co que esta é tratada na obra (feito que desconcertou aos nosos compañeiros franceses), para Iván a morte forma parte do noso, é algo normal na ideosincrasia dos galegos; para Andrea a morte resulta tráxica só no primeiro momento, o humor co que se trata non é irrespetuoso, é algo natural para nós xa que o humor axuda a superar o trauma.

En canto aos personaxes, para Alicia o máis tenro é o neno, dálle mágoa que o inglés abuse del, a Iván o inglés faille graza porque usa as calaveiras dos demais e non a súa propia; comprenden que o enterrador saque todo o beneficio que pode dos mortos. O máis odioso dos personaxes para eles é o cacique-vampiro que Daniel interpreta, chupa o sangue dos campesiños.

Eles identifican ao narrador co autor, din que prevalece nel o interés pola crítica sobre o interés da propia historia.

Polo que respecta á estrutura, Alicia di que se perdeu pola organización espacial dos episodios pero aclarámoslle que cada episodio se corresponde co cambio de personaxe.

Todos comprenden que aos compañeiros franceses lles resulte complexo pois carecen das claves interpretativas sobre Galicia, sobre Castelao e a súa ideoloxía polo que decidimos que cada un deles vai compartir estas claves cos alumnos de París coa fin de facilitarlles alectura e a comprensión da noveliña.

LECTURAS DE BANDA DESEÑADA RECOMENDADAS PARA O 2012

2012-01-07T19:00:00.000Z

Arrugas; Paco Roca. Esta é a primeira recomendación para o ano 2012. Este premio nacional do cómic no 2008, é un pequeno relato sobre un enfermo de Alzheimer que ingresa nunha residencia. Aproveitemos a súa lectura xa, posto que está apiques de saír no cine!
Black Jack; Osamu Tezuka. Black Jack é un médico cun extraordinario talento que exerce na clandestinidade porque non está de acordo co sistema sanitario xaponés (serie manga). Os alumnos que o leron afirman que gozaron moito desta obra.
El arte. Conversaciones con mi madre; Juanjo Sáez. A modo de xogo entre varios xéneros narrativos -ensaio, autobiografía e novela-, Juanjo Sáez, con humor e sen andrómenas, cun un estilo cómplice e popular, pensa en voz alta a súa visión da arte, e para exemplificala detense no traballo dalgúns dos creadores máis representativos dos últimos tempos: Calder, Picasso, Warhol, Dalí e Chillida entre outros. E noutro plano igual de fascinante, Sáez leva a cabo un labor de índole máis sentimental: percorre as salas de museos xunto á súa nai, rememora escenas familiares cotiás, revisitando a súa propia memoria. É unha obra divertida á par que entrañable...
El heroe, vol.1; David Rubín. É unha adaptación do mito dos doce traballos de Heracles, situando a acción nunha época fantástica indeterminada, que mestura pasado con presente e elementos de ciencia-ficción. É unha obra magnífica que, aínda que está recentemente publicada, xa goza de numerosos premios que valoran xustamente o traballo realizado por David Rubín.
El soñador; Will Eisner. É un relato autobiográfico no que Eisner explica a súa loita e as enerxías que inverteu para poder conseguir que a súa carreira profesional tivera a dirección do seu soño: debuxar cómics. É verdadeiramente recomendable posto que a súa lectura emociona e transmite unha frescura que deixa unha sensación agradable e perdurable.
Epicuro El sabio; William Messner-Loebs & Sam Kieth. Cómic no que se recrea a Atenas clásica pola que pasean Epicuro, Platón, Sócrates, Pericles, Esopo, Hesíodo, Homero...
María y yo; María Gallardo & Miguel Gallardo. Neste cómic “yo” é o pai de “María” unha rapaza autista coa que vai de vacacións... Lese moi rápido, o formato semella infantil pero vale para todas as idades. Serve para traballar cos alumnos distintos aspectos: a “diferenza”, como as estruturas mentais poden condicionar a interpretación de calquera aspecto vital, a afectividade, as normas e códigos sociais (e a súa alteración)...
Maus; Art Spiegelman. Foi gañador do premio Pulitzer. Cóntase a historia dun sobrevivente de Auschwitz que é narrada polo seu fillo Art, o autor do libro. Os xudeus son representados como ratos e os nazis como gatos...
Persépole; Marjane Satrapi. Persépole é a historia autobiográfica da iraní Marjane Satrapi, a historia dunha loita pola liberdade... de como creceu nun réxime fundamentalista islámico que a levaría a abandonar o seu país.

V de vendetta; Alan Moore e David Lloyd. Este clásico de ciencia-ficción e intriga sitúase no ano 1997, no que finalizou a III Guerra Mundial e no que Inglaterra converteuse nun estado fascista. Nestes tempos de desesperación e escuridade, aparece un misterioso individuo que se fai chamar "V" e que ataca aos intereses e axentes do estado, creando o caos. Pero, Quen é "V"? Por que busca vinganza?..

Todos os cómics recomendados están na biblioteca do IES de Poio. Agardamos que os disfrutedes!

2012-01-01T14:50:00.004Z

BO NADAL

2011-12-30T22:56:00.000Z

piZap.com free online photo editor

FERMOSAS IMAXES: Benjamín Lacombe e Rebeca Deutremer

2011-12-30T10:30:00.002Z

Para todos oa compoñentes dos clubs de lectura este fermoso agasallo, as ilustracións de Benjamín Lacombee de Rebeca Deutremir:

Rematamos de ler o cómic de Bill Watterson

2011-12-24T16:56:00.003Z

Foi interesante ver a evolución que se produciu na lectura deste cómic de Bill Watterson. Así, nas primeiras sesións gustáballe a algúns e a outros non lles acababa de enganchar nin de encher, mais a medida que os compoñentes do club de lectura ían avanzando na lectura do tebeo, este e os personaxes fóronlles resultando cada vez máis simpáticos e agradable. Deste xeito, na última reunión do club de lectura de banda deseñada (da ESO) todos coincidían en que lles gustaba o cómic.
Xa vos anunciamos que no próximo trimestre leremos o mesmo cómic que tanto desfrutou o outro grupo (o de Bacharelato): Arrugas de Paco Roca. Desexamos que teña tanto éxito como o tivo cós outros compañeiros! De momento deixámosvos con este vídeo de animación de Calvin & Hobbes.

Máis sobre "Un dedo manchado de tinta"

2011-12-23T19:19:00.000Z

"Para min algúns dos relatos foron entretidos, pero outros aburríronme un pouco; fíxoseme longo e unpouco custoso rematar o libro aínda que o argumento queusa en cada relato pareceume interesante. " Carla.

" As historias que máis me gustaron foron IB-547 e a de Malulú, nesta última me pareceu moi triste cando relata todo o que o protagonista tivo que facer e vivir para chegar a España..." Eva.

"Sorprendeume moito que en cadacapítulo se narrase unha historia diferente e que estas sexan tan reais (...) gustoume que o autor decidira contar historiasda sociedade actual pois noutros libros parece que as nosas vidas non merecen atención; o autor consegue que nos deamos de conta que as miserias, comedias ou traxedias non lles suceden a persoas especiais ou heroes (...). Sara.

" O libro é diferente aos demais, é orixinal o que me gustou" Juan Carlos.

"A opinión xeral deste libro é que nos gusta moito, máis ou menos todas as historias, pareceunos doado de ler. Todos opinamos que representa historias reais e que non ten unha estruturacorrente debido a que contasete historias diferentes quecon pequenos trazos van tendo cousasen común. De todos os personaxes o que máis nos gustou foi o de Malulú" (O grupo)

Primeiras valoracións de "Un dedo manchado de tinta"

2011-12-13T16:24:00.001Z

Raquel:

A min pareceume una novela diferente a outras moitas, e a verdade e que me gustou bastante. En primeiro lugar ,o que máis me chamou a atención foi que en cada capitulo se nos contase una historia moi diferente á anterior, e que parecese que non ían ter ningún punto en común. O último capítulo sorprendeume moi gratamente. Por outra banda, as historias parecéronme moi reais, poderían suceder perfectamente na nosa sociedade actual, xa que están inspiradas ou collidas directamente das vidas de persoas reais,e como é de supoñer,unhas resultan máis interesantes e entretidas que outras.
Respecto á linguaxe, é moi doada de entender, e na miña opinión só se fai máis difícil de seguir no capítulo da carta. En difinitiva, é una novela entretida e que nos pode aportar cousas da nosa propia sociedade e ata nos pode facer reflexionar sobre varios aspectos da vida.

Tamara:

A parte do libro que máis me gustou foi o capítulo que conta a historia de Malalulú, todo o que tivo que pasar antes de chegar a España, a familia que deixou atrás... Paréceme moi bonito porque ademais é algo que pasa na vida real así como as condicións de vida que teñen algúns inmigrantes no noso país.
Ademais a relación con María é algo natural, sen pensar no que dirán. Non houbo ningún capítulo que me desgustara en concreto, quizais a parte do principio aburriume un pouco.

Rocio:

A mín persoalmente gustoume o libro porque ten unha estrutura diferente a que te podes atopar noutros libros, porque narra acontecementos totalmente reais que nos pode pasar a calquera e ata podemos sentirnos identificados con algunhas das historias.
A historia que máis me gustou foi a de Malulú porque reflexa un problema que hai nesta sociedade como é o racismo, e porque me pareceu unha historia moi romántica. Recomendaríallo ler os meus compañeiros.

Marta:

Un dedo manchado de tinta pareceume un libro moi intersante. Gustoume especialmente a maneira na que Gonzalo inventa e relata a vida da xente, e tamén como enlaza todas as historias ao final e de forma inesperada .

A historia que máis me gustou foi a de Malulú e María porque é totalmente inusual e a eles parece non importarlle o que diga a xente. E a que menos me gustou foi a de Alberte, pareceume bastante larga e con pouca acción.

Xeral:

Este libro é como a vida mesma. Hai historias tráxicas, tristes e incluso aburridas, pero tamén hai algunhas historias bonitas e entrañábeis.É diferente porque a estrutura deste libro non é corrente . Fai referencia a historias totalmente cribles e extraídas posiblemente a realidade.Se vos queredes sentir identificados con algunha destas historias, recomendaríamosvos que leades este libro.

LE MÁIS, QUE SEXAS FELIZ:

2011-12-12T18:07:00.000Z

10 de decembro: O día dos dereitos humanos. As BIBES co proxecto BUBISHER

2011-12-09T23:20:00.000Z

63 anos despois da súa proclamación, segue sendo necesario lembrar esta data, 10 de decembro, na que a Asamblea Xeral das Nacións Unidas aprobou a Declaración dos Dereitos Humanos.

Necesario porque nin tan sequera nos países que asinaron esta declaración están garantidos estes dereitos en igualdade de condicións para toda a poboación. Non hai máis que botar unha ollada ao noso arredor, asomarse ás noticias.

Mais aínda así cabe pensar que un outro mundo é posible, que hai arrecendos espallados no ar que nos permiten prender unha candea pola esperanza, por estas xeracións, hoxe nen@s, adolescentes, que medran nas nosas aulas, ao abeiro das nosas Bibliotecas -das súas lecturas, da súa información, da súa formación- nen@s e adolescentes que se implican ilusionad@s e con empeño en proxectos coma "Coñecernos para querernos", nun intercambio persoal e de coñecementos con nen@s dos campamentos saharahuis, para quenes a apertura dunha biblioteca con (o Bubisher) ou sen (O Niño do Bubi) rodas, supón moito máis que un mundo de oportunidades. Para acceder á ilusión, aos soños, á formación, ao coñecemento doutras culturas, doutro idioma.

E con esa candea acesa, brincan faíscas que prenden en case un cento de Bibliotecas Escolares Galegas, que por todo o país escollen cada unha un fermoso álbum ilustrado para agasallar a ese recén estreado Niño do Bubi, porque, coma nas nosas propias Bibliotecas, toda inauguración é unha festa. A esa festa que é a lectura, nesas bibliotecas acubilladas na area, queremos enviar estes álbumes como aves portadoras de boa sorte, como bubishers* cheos de cor, imaxes, historias. Porque as nosas bibliotecas, @s nos@s lectores e lectoras, compartimos co Bubisher, cos lectores e lectoras das súas bibliotecas a crenza firme nos Dereitos Humanos, dende o seu 1º artigo: "Tod@s nascemos libres e iguais en dignidade e dereitos"

* O bubisher (Oenanthe leucopyga e Oenanthe leucura) é un paxariño tímido que vive na Península e tamén en África, aquí chamámoslle collalba negra e no Sáhara o seu nome significa paxaro da boa sorte, no dialecto hassaní é Bubchir بوبشير (o da boa nova) porque adoita aniñar e criar despois das choivas, o que quer dicer que medrará a herba, algo moi importante para quen ten gando.

Bubisher é tamén o nome dun autobús-biblioteca que circula entre os campamentos do Sáhara para levar lectura e información. Ou sexa, unha biblio... pero con rodas!!!

Se queredes unirvos á iniciativa de Álbumes para o Bubisher, só tedes que poñer os vosos datos xunto ao resto das Bibes Galegas.

Música e DDHH

Texto de Maribel Serantes (CEIP Os Casais)

Imaxe atopada aquí

ARRUGAS: ORIENT EXPRESS

2011-12-01T18:09:00.002Z

Aquí tedes o trailer da adaptación ao cine do cómic “Arrugas” de Paco Roca, o cal, estamos a traballar cos nosos alumnos. Arrugas narra a amizade entre Emilio e Miguel, dous anciáns recluídos nun xeriátrico. Emilio, que acaba de chegar á residencia nun estado inicial de Alzheimer será axudado por Miguel e outros compañeiros para non acabar na planta superior da residencia, o temido piso dos asistidos que é como chaman alí aos desafiuzados. O seu aloucado plan tingue de comedia e tenrura o tedioso día a día da residencia porque aínda que para moitos as súas vidas estaban rematadas, eles acababan de empezar unha nova...
Na última sesión do club de lectura de banda deseñada de alumnos de 4º da ESO, de 1º e de 2º de bacharelato TODOS AFIRMARON QUE LLES GUSTARA MOITO O CÓMIC. Foi todo un éxito a obra de Paco Roca no IES de Poio! Agora agardamos impacientes a estrea do filme nos cines no 2012!

UN DEDO MANCHADO DE TINTA, segunda sesión

2011-11-29T17:54:00.001Z

Os chich@s do grupo de primeiro bacharelato atópanse desorientados, parece que a lectura tenos un pouco confusos: "Pérdome ao mudar de historia"; nesta sesión empregamos algún tempo en explicarlles que é unha novela de personaxes, unha novela coral onde cada historia é o mundo dun personaxe diferente.

Tralas explicacións estaban máis centrados e puidemos concentrarnos na historia da profesora e o inmigrante; alegrounos constatar que os nosos alumn@s non son nada racistas, cando comentaron a historia non puxeron de manifesto ningún prexuízo social, pareceulles do máis normal a relación que se establece entre os protagonistas, só Jenny apreciou algúnhas susceptibilidades por parte do comisario.

Tamén comentamos a inxustiza cometida co home que acaba na cadea por unha denuncia contra el, falsa e comentaron que é moi factible que se dea un caso coma este, din que nas noticias escoitamos moitas historias coma esta.

A pesar da confusión inicial concluíron que o libro estalles gustando.

PRIMEIRAS IMPRESIÓNS DE "ARRUGAS" (PACO ROCA) O PREMIO NACIONAL DO CÓMIC NO 2008

2011-11-16T22:40:00.004Z

Estela: "Gustoume moito. Sorprendeume porque é un cómic diferente que non fala dos temas de sempre, non é de superheroes, é realista. Non me parece ben abandonar a un pai dese xeito nunha residencia. "
Borja: "Pareceume un bo cómic. A min non me parece mal que se leve a un pai a unha residencia da terceira idade, se un non ten tempo para coidalo. Pero é importante que o vaia a ver de vez en cando. É certo que o libro fala da soidade e do paso do tempo."
Aida: "A min gustoume moito. Creo que fala dun tema normal, pero o mellor do libro é a maneira de contalo. A forma de contarche as cousas engancha... Sorprendeume a amizade que teñen dúas persoas maiores e enfermas. Chamoume moito a atención o momento en que trasladan ao protagonista á segunda planta da residencia (onde están os máis enfermos) e o amigo é capaz de afrontar moitos medos só para facerlle unha visita porque o bota de menos."

Rosa: "Lembroume a un que limos o ano pasado, o de María y yo..."

Manuel: "Creo que é un libro de banda deseñada interesante. Tamén me gusta como conta a historia o autor. Penso que si que existe a discriminación á terciera idade... o fillo debería visitar máis ao pai enfermo de Alzheimer. Iso non me parece ben, pero meter a unha persoa maior nunha residencia penso que non ten nada de malo. O que rouba a todos os enfermos da residencia é o listo... o que menos enfermo está... pero logo demostra que era por unha boa causa..."

Erik: "Hai moitos temas que comentar... por exemplo, eu non entendo como un amigo pode roubar aos colegas da residencia! Está moi ben o cómic..."

Santi, Merchi e Jose Carlos aínda non puideron ler o cómic pero asistiron igualmente á reunión, o cal agradecemos moito! Estamos intrigados na espera de saber a súa opinión sobre o mesmo.

Máis comentarios a "Los juegos del hambre"

2011-11-12T19:54:00.001Z

Este libro encantoume. Conta unha das historias máis bonitas que lin en toda a miña vida.O único que non me guatou foi o momento no que mataron a Rue, porque me pareceu inxusto. Unha das partes que me resultou un pouco desagradable foi o momento no que se describían as feridas que sufriron no tempo que estiveron nos xogos. O que máis me gustou de Katniss foi a súa forma de ser, xa que só pensaba no benestar dos seus seres queridos. Estou impaciente por rematar xa o segundo libro... :) Tatiana Fernández

Buff.... encatoume este libro... é o mellor de todos os que lin ata o momento. Oxala non acabara esta saga nunca. Tamen chorei moito por Katniss e Peeta. Agora estou lendo o segundo libro e tamen ten as mesmas trazas que este. Gustome moita a parte na que Katniss e Peeta ían comer a ballas porque no me parece moi ben o k fan neses xogos .E non teño o momento que menos me gustou porque adoro este libro!un saudo! Maite

El libro es muy interesante,me gusta mucho la historia, espero que las demas partes sean igual de emocionantes y acabe todo bien, ue siga manteniendo asi la intriga porque engancha bastante.

Por Sabela

O libro "los juegos del hambre" pareceume fascinante un dos mellores libros que lin nunca xa estou entusiasmada por ler a segunda parte... As partes que máis me gustaron foron:cando Katniss se ofrece a ir a colleita en lugar da irman e cando a protagonista lle vota as flores a rue o morrer. A que menos me gustou foi cando termina e quedo coa intriga... O principio no me parecia moi entretido pero seguin lendo e o final non puden parar!en xeneral gustoume moitísimo Paula

A min o libro paréceme moi bonito porque é moi romantico e tamén moi triste e engancha un montón!!!:) estou desexando ler o seguinte!!

Por ines

Lo que más me gustó fue la escena en la que Katniss se ofrece como tributo en lugar de su hermana pequeña .Me llamó especialmente la muerte del padre de Katniss. Lo que menos me gustó fue Cuando Katniss se aprovecha de Peetah para tener más oportunidades de ganar los juegos.

Por sonia aguin

Este libro es muy entretenido.me gusta mucho y estoy esperando impaciente la segunda parte!!

Por tania

A mí me gustó mucho el libro porque mantiene la intriga para que no puedas dejar de leerlo ni un momento, te engancha un montón y la historia está bastante bien, es triste pero a la vez tiene también la historia de amor, a ver si en la segunda y tercera parte tiene final feliz.

Por Cristina.A.

Me encanta el libro esta genial y estoy deseando leer la segunda parte !! aunque en la película podían buscar a una protagonista más guapa !!!

Por CRIS

OS CLUBS DE LECTURA IMOS AO CINEMA!

2011-11-10T21:13:00.002Z

Onte pola tarde fomos cos alumnos ao cinema a ver As aventuras de Tintín: O segredo do Unicornio. Trátase dun filme para todas as idades cuxo protagonista é Tintín, o clásico personaxe de cómic creado por Hergé no ano 1930. O director gañador de varios Óscar, Steven Spielberg (Munich, A lista de Schindler), dirixe esta película animada que conta coa supervisión na produción doutro personaxe de culto como é Peter Jackson, gañador do Óscar polo Señor dos Aneis: O Retorno do Rei.

En xeral todos (profesores e alumnos) pasamos un intre entretido e divertido no que a miúdo podiamos escoitar as risas dos presentes na sala de cinema. As reflexións e comentarios que fixemos sobre a película son as seguintes:
-   É unha película divertida e entretida, no sentido de que che fai pasar un intre hilarante e agradable.
-   Os personaxes eran altamente carismáticos, en especial Milú.
-   A adaptación do cómic ao cinema parece non fracasar no intento, senón ao contrario. Semella moi ben transmitido o ambiente propio do cómic, grazas á caracterización dos personaxes realizada por computador en posprodución, onde en especial retocan os narices dos actores. Tamén comentamos como a película utiliza a tecnoloxía motion capture en 3D mediante a cal se gravan as escenas con actores reais pero no proceso de posprodución os seus movementos transfórmanse en personaxes animados.
-   Os valores que transmite son:
       - "a loita e o esforzo son importantes para conseguir os obxectivos desexados",
       - "nunca te rendas, sempre tira para adiante porque sempre haberá unha opción",
       - a amizade,
       - a compresión e empatía cara ao diferente ou enfermo (Tintín xamais xulga ao capitán por ser alcohólico, senón que trata de axudalo).

Comentarios a "Los juegos del hambre"

2011-11-08T15:42:00.000Z

Aquí temos algúns dos comentarios que as chicas de ARCE van deixando ao seu libro de lectura:

me encanta el libro esta genial y estoy deseando leer la segunda parte !! aunque en la pelicula podian buscar a una protagonista mas guapa !!!

Por CRIS el Leremos: LOS JUEGOS DEL HAMBRE el 5/11/11

A mi me encantó el libro, te engancha muchísimo y no puedes para hasta acabártelo!!

Por cristina caballa el PRESENTAMOS "LOS JUEGOS DEL HAMBRE" el 5/11/11

este libro gustoume moito e un libro que engancha de aventura, violencia e amor. Creo que a calquera persoa que o lese gustarialle dado que comezas a ler e e dificil parar dado que te mete moito na lectura.

Primeira sesión de "UN DEDO MANCHADO DE TINTA"

2011-11-08T15:31:00.001Z

Esta mañá tivemos a primeira sesión cos alumnos de 1º de bacharelato para comentar a introdución de "Un dedo manchado de tinta" de Manuel Portas; os comentarios foron diversos: a algún pareceulle un comezo moi orixinal (Gonzalo dinos que vai escribir un libro e escríbeo, crea un mundo de personaxes a partir das persoas que viaxan no autobús), para outros o comezo está sendo moi parado, falta acción.

En xeral parécelles un inicio interesante e pensan que a medida que progresen na lectura vainos ir enganchando, atráelles a idea da variedade de personaxes (a novela coral) que reflexen a vida cotiá dos mesmos.

Acordamos ler os tres capítulos seguintes para a próxima sesión do club.

OS TRASNOS DOS LIBROS NA PRENSA

2011-11-03T18:41:00.000Z

O DIARIO DE PONTEVEDRA e o FARO DE VIGO de hoxe deron noticia da próxima inauguración oficial dos nosos clubs de lectura, da colaboración prevista co Concello e da nosa andaina neste mundo dos libros:

INAUGURAMOS O CLUB DE LECTURA DE BANDA DESEÑADA DE 3º DA ESO!

2011-10-27T13:47:00.002+01:00

Presentámosvos na foto o grupo de este ano:

Onte foi o día da presentación e do reparto de libros. Na próxima sesión comezaremos a comentar o mítico cómic de Bill Watterson Calvin & Hobbes.

Desexamos un bo ano para o club de lectura de Banda Deseñada!

Xa a temos aquí, Quen se apunta?

2011-10-24T18:27:00.004+01:00

PRESENTAMOS "LOS JUEGOS DEL HAMBRE"

2011-10-21T19:24:00.002+01:00

No día de onte reunimos ao grupo de lectores de 3º e 4º de ESO, grupo ARCE para entregarlles o seu exemplar de "Los juegos del hambre", recibírono con expectación e algunhas das compoñentes preguntou se iamos ler os tres títulos, se iamos ver a peli e demais; pero mellor vexamos as súas cariñas:

Create your own video slideshow at animoto.com.

"SEULS" NO CLUB DE BANDA DESEÑADA EN FRANCÉS

2011-10-18T18:03:00.002+01:00

SEULS

1. LA DISPARITION

Dans un pays dont les habitants ont mystérieusement disparu, cinc enfants vont devoir apprendre a se débrouiller... seuls.

O MITO DO MINOTAURO E "LOS JUEGOS DEL HAMBRE"

2011-10-12T15:19:00.001+01:00

A guerra de Irak, un concurso de telerrealidade e a mitoloxía grega prenderon a semente en Suzanne Collins para comezar a redacción de "The hungry games".

O mito do Minatauro en concreto serviu de inspiración á autora e nós acudimos á Esther, a nosa profesora de grego para documentarnos, por iso agradecemos a súa colaboración cos clubs de lectura e publicamos o post que ela nos enviou para enriquecer as nosas lecturas:

A LENDA DO MINOTAURO

O Minotauro, terrible monstro con corpo de home e cabeza de touro, naceu da raíña de Creta, Pasífae, e un touro branco enviado ao seu esposo, Minos, polo deus Poseidón. O deus castiga a Minos por non sacrificar o touro na súa honra e inspira en Pasífae unha terrible e contra natura paixón polo touro.

O rey Minos, horrorizado polo nacemento, quixo ocultar o monstro e mandou construír a Dédalo un intrincado labirinto onde encerrar ao Minotauro. Alimentábase a este monstro con carne humana, que proviña principalmente do tributo anual de sete rapaces e sete rapazas que Atenas estaba obrigada a pagar a Creta. O heroe ateniense Teseo foi o encargado de rematar con este oneroso pago da súa patria dando morte ao Minotauro coa axuda de Ariadna.

Tralo inicio da lectura, xa me contaredes se interpretastes a relación entre o mito e a novela...

Leremos: LOS JUEGOS DEL HAMBRE

2011-10-09T23:15:00.001+01:00

Comenzamos esta nova andaina de lecturas cun Reality Show impreso: LOS JUEGOS DEL HAMBRE.

Katniss deberá enfrentarse a duras probas, a crueis retos para gañar "a súa vida e a vida da súa familia". Tal coma dun xogo se tratase a nosa protagonista deberá enfrentarse a vinte e tres opoñentes combatendo pola vida propia mentres este enfrentamento se retransmite polas pantallas do país coma se fora "reality show" cirquense emitido por unha canle de televisión.

Acción, intriga, odio, amor, amistad, compaixón... mistúranse neste primeiro tomo da triloxía, unha historia protagonizada por rapaces novos que se enfrentan a súa morte de non ser vencedores. Los Juegos del Hambre de Suzzane Collins que en breve poderemos ver na gran pantalla e que seguro será un éxito coma os libros.

" Me meto en una pesadilla de la que despierto sólo para encontrarme con algo aún peor. Las cosas que más miedo me dan, las cosas que más temo que le sucedan a los demás, se manifiestan con unos detalles tan vívidos que me parecen reales..."

NOVAS LECTURAS E NOVOS PROXECTOS

2011-09-07T20:26:00.000+01:00

OLAAAAAAA A TOD@S:

Xa estamos de volta preparados para iniciar unha nova andaina de lecturas, témosvos preparadas moitas emocións, sorpresas, aventuras..., algo de amor, algo de sangue..., novos personaxes que se nos achegaron este verán desde o noso país, de países europeos e mesmo de mundos imaxinarios.

Como novidade comezaremos cunha nova sección de xénero: a literatura fantástica, acción, maxia, intriga...

Esperamosque esteades tan animosos coma nós para retomar os nosos encontros, teremos que despedir a compañerios como Pilar ou Oliver que comezan a súa propia andaina e novos estudios notros centros, desexámoslles moita sorte, pero esperamos conquistar a outros compañeiros novos para este mundo de lecturas.

Aquí vos deixo un adianto:

Lecturas de verán: UN DEDO MANCHADO DE TINTA de MANUEL PORTAS

2011-07-18T19:13:00.000+01:00

“ …as súas mans estiveron xogando coa pluma… e manchouse de tinta… e un dedo quedoulle coa xema toda de negro… (pp350) E todo por se ausentar, por ir aos aseos, todo por un simple dedo manchado de tinta... (pp352)”

Gonzalo vainos contar una historia (… El é o autor –que vai ser, nin sequera o é aínda, que non comezou a escribir-, el será o autor, o resto non existe… (pp351)), una historia de historias, una novela de novelas, varias vidas e varias tramas protagonizadas por varios personaxes, vidas que nos atopamos no supermercado, nas oficinas do noso concello, nas páxinas do xornal ou no pub no que estamos tomando una copa, asuntos de hoxe no día a día, as historias deses homes e mulleres que comparten connosco o cotiá, que vemos na rúa, no autobús o una cafetería do aeroporto.

Quen non foi quen de, como Gonzalo, viaxar no autobús e escoitar as conversas dos outros pasaxeiros? De miralos e crearlles una vida e una personalidade? De facelos sentir e amar, e sofrer, de rir e de deixar escapar unhas bágoas rosaliás? De mirar cara o pasado e o porvir con medo? Deste xeito, o autor /o creador, Gonzalo ou o mesmo Manuel Portas (que non son identificábeis, ou si?) vai tecendo unha tea, unha pintura de vidas frescas (“… a paleta do pintor principiante…”), novas, cotiás que nos enrolan, que nos atrapan no seu rolo facendo que non pousemos a novela; queremos saber, entramos en cada historia, en cada día dos personaxes, que lles vai acontecer? Como se vai desenvolver cada un dos episodios?

Xogando cos narradores con mestría, da man do narrador omnisciente, o narrador en primeira persoa singular – Gonzalo ou o propio personaxe-, o narrador en primeira persoa do plural – Gonzalo e os lectores, Gonzalo e o autor- a tea vaise completando episodio a episodio.

O ritmo rápido que ás veces nos lembra a linguaxe xornalística, as imaxes relatadas con técnicas achegadas ás cinematográficas, á técnica telefónica nalgúns casos, conxúgase con breves pero moi intensas descricións “ … Que ela sempre foi un libro aberto escrito en clave, coas ideas agachadas entre liñas, e nos silencios agochados a pé de páxina, e todo o que ela insinúa coas reviravoltas e os meandros do disque e o seica.. (pp186)”

Os tempos non son moi longos, varios días ou semanas excepto nas referencias ao pasado dos protagonistas que nos relatan as súas vidas anteriores e poden abarcar mesmo anos máis aplicando unha redución temporal que lle serve ao escritor para informar, xustificar os aconteceres da actualidade destes personaxes.

No que respecta ao espazo estamos ante unha novela urbana e galega cen por cen, salvando o episodio de Chus que se inicia en Barcelona, pasando por Madrid, os escenarios son todos eles galegos, a maioría se desnvolven en Santiago de Compostela con referencias espaciais na Coruña, Carnota e na penitenciaría de Teixeiro. Poderiamos mesmo percorrera capital galega seguindo a novela: o aeroporto, as rúas, os pubs…

A estrutura da obra está moi traballada , comeza o autor, Gonzalo, cos Prolegómenos e o primeiro episodio, Bátegas de auga ( “… non é unha novela… é o soño arelado de me converter nun escritor…” pp. 7-8) que serven de introducción – abre, e el mesmo, a xeito de demiurgo que move os fíos condutores das historias dos personaxes,dos acontecementos, pecha a novela con IB-547. Logo dos Prolegómenos temos seis pequeñas novelas – quizais seis relatos extensos- completos no seu desenrolo (ao menos semellan selo), cada unha delas presentando a múltiples personaxes (os relatos céntranse nun personaxe principal mais presentan outros secundarios que no final terán moito peso no remate das novelas: Malulú é o presonaxe central pero María é tan actante coma el no desenvolvemento da historia). O relato final IB- 547 sérvelle ao escritor para unir nunha soa historia a todos eles e ao propio autor o que lles dá cohesión ás diferentes noveliñas. Ao mesmo tempo cada historia divídese en apartados, entre sete ou dez fragmentos organizados a xeito de capítulos dunha novela longa dos cales o primeiro soe servir de introducción e o derradeiro de remate.

Os personaxes e as súas vidas son o eixo principal da novela, os seus aconteceres do día a día que nos presentan un tecido que amosa o mundo social da actualidade en calquera pequeña cidade de Galiza: A inmigración, o mundo marxinal, a corrupción política e urbanística, a explotación no traballo das clases menos formadas, cada un deles representando un destes mundos cos que nos cruzamos todos os días, eles que sentan ao noso lado sen que escoitemos o que nos teñen que contar das súas vivencias. Solapadamente atopamos tamén críticas a súa situación: a masificación dos cárceres, as excesivas horas de traballo e as condicións nos hipermercados, o rexeitamento dos inmigrantes, a corrupción política e urbanística, etc.

Una novela actual da nosa cotidianidade, como o autor di:

“… A realidade era teimosa, e rebelde, e difícil de matizar, e cando quería colocábase a contrapelo para calquera interpretación minimamente satisfactoria… (pp. 84)”.

O SEGREDO DO UNICORNIO

2011-07-12T19:55:00.001+01:00

No vindeiro mes de outubro poderemos ver na gran pantalla a nova produción de Steven Spielberg e Peter Jackson, unha peli de animación sobre o noso detective preferido na Banda Deseñada, Tintín.

O filme sairá tamén en 3D, eu non penso perdelo, e vós?????

Para iniciarnos podedes picar neste enlace e teredes un adianto de boa calidade:

http://www.imdb.com/rg/VIDEO_PLAY/LINK//video/imdb/vi1744739353/

e neste outro as credenciais do filme:

http://www.imdb.com/title/tt0983193/

Animádesvos????

NOS ENMARCAMOS EN LEER.ES

2011-06-26T11:06:00.001+01:00

Alí estivemos, enmarcándonos na Feira do Libro de Madrid en LEER.ES, e aquí queda o vídeo, a cuarta foto é nosa e tamén a últimaaaaaa:

IV XORNADA DE CLUBS DE LECTURA

2011-06-13T19:42:00.003+01:00

O pasado 10 de xuño tivemos a sorte de participar na IV Xornada de Clubs de Lectura das BIBES Galegas; Resultou (coma vén sendo habitual) unha xornada moi proveitosa tanto polas sesións que se desenvolveron coma polos encontros con compañeir@s doutros centros galegos nos cafés, no xantar... sempre é boa a oportunidade de coñecer as experiencias de máis clubs e aprender delas.

Enlazamos co blog das BIBES da Asesoría de Bibliotecas escolares:

http://www.edu.xunta.es/biblioteca/redeBE/course/view.php?id=13

A xornada comezou coa presentación do evento por parte das asesoras Dona Cristina Novoa e Dona Pilar Sampedro, que deron paso a unha interesantísima ponencia da profesora da Universidad de Barcelona, Dona Ana Díaz-Plaja Taboada que nos falou de "pasarelas lectoras", como pasar da literatura "lixo" á literatura clásica: partindo do espírito minoritario da literatura de calidade e das súas características (por exemplo as da narrativa citando a sempre acertada Gemma Lluch) ás características da literatura "lixo" (previsibilidade das fórmulas narrativas, requerimentos de atención elementais, serialización...) ou da poesía "mala" según Desdot (perda do ritmo, forzar a sintaxe...), presentando os obxectivos dos mediadores (potenciar a capacidade de relación e contraste, desenvolver a educación literaria...) e finalmente creando pasarelas entre literatura e consumo (de Hércules a Superman, de Estopa a Quevedo...). Magníficaaa.

A seguir comezaron as reunións por zonas onde tivemos a ocasión de expoñer como se organizaban e funcionaban os nosos clubs, as actividades que desenvolvemos, encontros entre clubs, etc... coa súa correspondente posta en común (falouse de obras de teatro, textos e expresión corporal, convivencias entre clubs, escaparates, proxectos de mulleres, etc.).

Despois dun xantar no que "non paramos de falar" chegou a sesión "Algo máis que un club" na que coordinadores de cinco clubs de lectura expuxeron as súas experiencias de actividades paralelas á lectura: proxectos, encontros, actividades...

Logo gozamos do encontro co autor do primeiro libro transmedia "El silencio se mueve", Fernando Marías que foi premio nacional de literatura infantil e xuvenil no 2006 e que nos falou da súa obra.

O broche final correu a cargo do músico Xabier Diaz, compoñente de Berrogüetto que nos deleitou coas súas interpretacións de música tradicional.

Toda unha intensa e pracenteira sesión de LECTURAS COMPARTIDAS. Moi agradecid@s ás nosas asesoras, Pilar Sampedro e a Cristina Novoa pola organización e a camaradería.

(As fotos son da autoría de Cristina Novoa, Nine Paz e Emilio Roca, a música é de KerKennai (Nas beiras de Lethes), graciñas a tod@s.

RECIBIMOS A QUALITY LABEL E-TWINNING : LIRE ET PARTAGER - LER E COMPRENDER.

2011-05-31T22:45:00.001+01:00

O PROXECTO E-TWINNING “LIRE ET PARTAGER- LER E COMPRENDER” do IES de POIO e do LYCÉE MAURICE RAVEL de PARÍS reciben a “QUALITY LABEL” polo seu traballo común.

“LIRE ET PARTAGER- LER E COMPRENDER” é un proxecto centrado en intercambiar e crear a través de lecturas; alumnado de diferentes nacionalidades colaboran e interactúan nos seus procesos de aprendizaxe mediante as obras que len e os traballos que ambos producen.

As súas tarefas permítenlles formarse como lectores activos xa que reciben e xeneran informacións ao tempo que adquiren coñecementos lingüísticos das súas linguas respectivas e que as practican.

Alumnos de español do liceo francés e alumnos compoñentes do Club de lectura do instituto galego (grupo de 1º de bacharelato) comparten lecturas de autores galegos fundamentalmente (Manuel Rivas, Agustín Fernández Paz, Rosalía de Castro) e españois ( Miguel Hernández), elaboran traballos TIC arredor destas que logo publican no seu Twinspace e no blog que comparten; están en contacto a través do correo electrónico e unha vez ao trimestre realizan un encontro virtual (chat) a través da plataforma e-twinning no que falan das lecturas (valoración, opinións...), dos seus estudos e afeccións.

Coa fin de coñecer máis en profundidade as súas culturas elaboran e publican na rede pequenas tarefas, presentacións de fotos, vídeos, que os ilustran sobre as súas cidades, os seus costumes, medios de vida, festividades, etc. Tamén se intercambian materiais a través do correo postal: libros, vídeos, etc.

Nas datas sinaladas e relacionadas coa lectura celebramos pequenas festas virtuais: O día do Libro, Haikus desde París ou a festa do Aninovo Chino.

As actividades están coordinadas polas dúas profesoras socias do proxecto (Arlette Joubert e Anxos Rial) e contan coa colaboración dunha profesora membro do mesmo (Josefa Piñeiro) que asesora aos alumnos en cuestións lingüísticas.

"O Selo de calidade (Quality Label) é un recoñecemento auténtico para os profesores e os seus centros escolares da alta calidade das súas actividades eTwinning. Para os alumnos representa un estímulo ao seu esforzo e para o centro escolar no seu conxunto, unha confirmación pública do seu compromiso de calidade e da súa capacidade e disponibilidade para o traballo de colaboración europeo.

Un proxecto, para acadar a Quality Label, ten que alcanzar o nivel de excelencia nos seguintes campos: (1) innovación e creatividade pedagóxicas, (2) integración no plan de estudos, (3) colaboración entre os centros escolares asociados, (4) uso creativo das TIC, (5) durabilidade e transferibilidade, e (6) resultados e beneficios. " (E-twinning).

Os resultados do proxecto poden consultarse nos seguintes enderezos web:

TWINSPACE: http://new-twinspace.etwinning.net/c/portal/layout?p_l_id=6087807

BLOG: http://lireetpartager-lerecomprender.blogspot.com/

TEBEOS E DAVID RUBÍN

2011-05-29T17:50:00.002+01:00

Na última sesión do club de lectura fixemos algo especial: estivemos na librería paz de Pontevedra na presentación da obra “El Héroe (volume 1)” de David Rubín. Nun ambiente familiar e agradable David contounos como este cómic era para el un “soño cumprido”. Contounos anécdotas persoais que nos fixeron rir, compartiu os aspectos biográficos que o levaron á realización desta obra e dedicou o libro a todos os que llo solicitaron. Entre as dedicatorias pedímoslle unha para o IES de Poio. Velaí a tedes (na foto á dereita).

“El Héroe” é un cómic que adapta libremente o mito dos doce traballos de Heracles, situando a acción nunha época fantástica indeterminada, que mestura pasado con presente e elementos de ciencia-ficción. Así, a diferenza do Heracles clásico, o de Rubín faio armado cunha katana, escoitando un reprodutor de mp3 (que ten un papel esencial nun dos combates, de feito), desprazándose en ocasións nun coche deportivo ou nunha motocicleta, protagonizando anuncios e portadas de revistas, e mesmo ten toda unha liña de merchandising sobre a súa persoa.

Neste cómic Heracles é o fillo bastardo de Zeus, un heroe que axuda ao próximo e ao longo dos anos é sometido a unha serie de retos que porán a proba as súas capacidades. Durante a historia veremos crecer a Heracles, e co paso dos anos irase dando conta das responsabilidades que leva a condición de heroe. Así, o primeiro "traballo" de Heracles no cómic execútao con nove anos, o segundo con dezaseis, e así sucesivamente; o "libro uno" reflicte até o noveno traballo, que o leva a cabo con 32 anos.

En fin, unha obra marabillosa, entretida e moi recomendable.

FONTENLA DE AUGA FRESCA

2011-05-11T18:14:00.001+01:00

Os pasados días sete e doce de abril, alumnos dos nosos clubs de lectura de terceiro e cuarto de E.S.O. puideron calmar a súa sede bebendo do cano da nosa fontenla a auga fresca da lírica, líquido límpido que baixou en enxurrada a rozar as bardancas dos seus corazóns.

Con Pura Vázquez compartiron sede de amor, bágoas doutros pozos:

Teño unha flor en ti asolagada,
-amor, amor-, nadándome na alma.

Teño meu goio en ti, teño teu goio,
-amor, amor-, nacéndome nos ollos.

Teño(...)

Abrazaron o amor de Mªdo Carme Kruckenberg con paixón:

Cinguirte cos meus brazos
arredor de min
coma un fío de auga
que me rebaixe esta febre
que non esmorece nos meus ósos.
(...)

E tamén subiron a bordo os nosos intrépidos mariñeiros do sentir, dos mares procelosos da lírica, primeiro na embarcación de Darío Xohán Cabana:

(...) cousa linda movéndose galana
na crista do abalar, preciosa dorna
onde un home libérrimo se afana.

Despois abarloaron ao navío de Luz Pozo na súa Badía de Vigo, axexaron dentro e caeron, sobre cuberta, devagariño, nun sentir salgado, intenso e harmonioso:
(...)
Bicas fondo, máis fondo que a badía.
Apresa as miñas mans.

Podes verter no corazón

a brisa que abanea as xarcias xa salobres.

Pon a faciana aquí e a néboa quece.
E déitate no chan a rematar a música.

Augas frescas da Fontenla, seguide a regar estes gromos para que medren vizosos, con moito zume no interior.

COMEZAMOS UNHA NOVA ETAPA DE LECTURAS

2011-05-08T20:14:00.000+01:00

Este terceiro trimestre comezamos unha nova andaina lectora, aínda que algunhas estades cheas de exames, pensade que un bo libro nos pode axudar a descansar do estudo e agora co bo tempo apetece un ratiño de relax ao sol.

En terceiro de ESO leremos Reckless de Cornelia FunKe, (por recomendación das alumnas de 4ª que o leron no 1º trimestre), en cuarto leremos Ás de bolboreta de Rosa Aneiros que xa iniciamos todos xuntos na clase.

As chicas de 1º de bacharelato seguirán compartindo coas súas compañeiras francesas O lapis do carpinteiro de Manuel Rivas; xa tivemos a primeira sesión sobre o libro que nos axudou a aclarar dúbidas sobre os personaxes (fundamentalmente Herbal e o Pintor), o tempo e os feitos históricos que enmarcan a novela. Acordamos facer unha liña de tempo para organizar os feitos por orde cronolóxica.

Para animarnos, aquí queda o comezo de Ás de bolboretas, a tenra conversa do avó e o neno no Luzada:

" - Avó, e ti onde dormes?

- Onde todos os avós.

- No cemiterio?... Debe ir frío aló.

- No cemiterio, claro.

- Onda a avoa.

- Non, ela non. ela está no ceo...."

NO CLUB DE LECTURA DE BANDA DESEÑADA CADA UN ESCOLLEU O QUE LLE APETECÍA LER

2011-05-05T18:34:00.001+01:00

En efecto, hoxe na reunión do club de lectura decidimos facer algo diferente: collemos moitos cómics da biblioteca e cada un escolleu o que máis lle chamou a atención para ler. Proximamente cada un compartirá cos demais as impresións do libro escollido. Será interesante ver os resultados das vindeiras sesións do club de lectura...

Aínda que faltaron algunhas persoas a esta sesión porque tiñan exame, de momento estes son os libros seleccionados:
- JUANJO SAENZ, El arte. Conversaciones imaginarias con mi madre

-   VICTORIA FRANCÉS, El corazón de Arlene
-   VICTORIA FRANCÉS, Fabole 1, Lágrimas de Piedra
-   Dylan dog
-   BILL WATTERSON, Calvin & Hobbes
-   BILL WATTERSON, Calvin & Hobbes, Edición bilingüe
-   DAVID RUBÍN, El héroe
-   OSAMU TEZUKA, Black Jack

Os Clubs de Lectura co escritor Carlos Negro

2011-04-29T18:53:00.000+01:00

Hoxe visitounos o escritor CARLOS NEGRO, autor do libro de poesía MAKINARIA; puidemos compartir con el a celebración do día do libro e falar de poesía.

"A poesía ten o poder do sonido; os poemas teñen a forza da palabra en vivo", con estas palabras comezou o autor a súa posta en escea xa que quixo que puideramos gozar desta forza da palabra en vivo, recitándonos o seu libro.

Resultou moi ameno e orixinal, os coches, os ovos kinder con sorpresa poética e o conto de FrederiK; achegámonos máis a súa obra e a velocidade, a adrenalina en vea a través da poesía.

Ao remate as alumnas do Club de Lectura puidemos facernos unha fotos con el.

CONTAXIO, LIBERDADE, RESPONSABILIDADE E LINGUA MINORITARIA: POLA NOSA LINGUA E POLO MULTILINGÜISMO

2011-04-28T21:31:00.002+01:00

Estes son os vídeos elaborados por Manuel Singala do Servizo de Normalización Lingüística de Santiago, espero que nos servan para reflexionar sobre a nosa lingua e sobre o multilingüismo: As imaxes falan...

Curiosidades da cultura xaponesa no club de lectura de banda deseñada

2011-04-21T18:47:00.004+01:00

Na última sesión do club de lectura de banda deseñada decidimos comentar curiosidades da cultura xaponesa. Aí van algunhas:

- Entréganse enormemente ao traballo. É moi normal que traballen un número moi elevado de horas ao día. En Xapón hai unha cultura de gran admiración polas empresas. Resulta moi raro escoitar que alguén non se atope contento coa súa empresa. De feito, é habitual observar que unha persoa se vincule toda a vida á mesma empresa. Cando hai unha rotación interna e un empregado cambia de departamento é un drama e todo un acontecemento.

Respecto á “voz cantante” nunha reunión de traballo, cabe resaltar que sempre comeza e remata falando o xefe. A figura do xefe na cultura xaponesa é sagrada, a xerarquía é importantísima e ninguén a pode saltar.

Por outra banda, o concepto de traballo xaponés fixo que nacera a coñecida expresión de “folga á xaponesa”; esta a realizan aqueles traballadores que acudindo ao seu posto de traballo fan con esforzo e dedicación maior do normal as súas tarefas, provocando así un exceso de produción que os propietarios da industria non poden colocar no mercado, causándolles graves trastornos económicos.

- É típico alugar cans. Aínda que lles encantan os animais, os esgotadores horarios laborais e as casas extremadamente pequenas fan que moitos xaponeses opten por non ter mascotas. Para suplir esta carencia moitos recorren aos bares con gatos e aos alugueres de cans.

- Os xaponeses son extremadamente silenciosos e unha das cousas que máis lles chama a atención cando viaxan a outros países (especialmente aos occidentais) é o alto que se fala e o ruidosa que é a xente.

- Os xaponeses (referímonos sempre á xeneralidade) tenden a falar e actuar só despois de telo meditado e pensado minuciosamente, mostrando a debida consideración aos sentimentos e puntos de vista da outra persoa.

- Mentres que os baños tradicionais xaponeses son simples buratos no chan, os inodoros máis modernos incorporan lectores de tarxeta e incluso pantallas para poder escoitar a túa propia música ou ver fotografías.

- Ao revés do que sucede nalgúns países de occidente, as mulleres deixan pasar ao home primeiro ao entrar no ascensor, no metro, etc.

- Os índices de roubo e asasinato son os máis baixos do mundo. Tamén representan un dos índices máis baixos de piratería; non existe o “top manta” e a venda ambulante está prohibida.

Finalizamos a última sesión falando a grandes trazos da historia do manga, resaltando sobre todo como o manga é un fenómeno que chega a todas as capas sociais. De aí que sexa patente a estratificación de lectores a través de subxéneros deseñados para os diferentes tipos de lectores.

A cita discutida nesta sesión foi a seguinte: “Se o teu mal ten remedio, porque te aflixes? E se o teu mal non ten remedio, porque te aflixes?” Proverbio inglés

BANDA DESEÑADA E CINE OU ANIME NO CLUB DE LECTURA!

2011-04-13T18:39:00.003+01:00

- “É verdade, os cómics son unha arte popular, e si, creo que a súa obrigación primaria é entreter, pero os cómics poden ir máis aló diso, e cando o fan, deixan de ser só entretemento e pasan a ter gran importancia.”

Bill Watterson

AQUÍ VOS PRESENTAMOS A RELACIÓN DOS CÓMICS LIDOS ATA AGORA CO AUDIOVISUAL. Esperamos que vos sexa útil.

Cómic	Filme ou anime
- Persépolis de Marjane Satrapi	- Persépolis dirixida por Vincent Paronnaud e Marjane Satrapi
- María y yo de Miguel Gallardo e María Gallardo	- María y yo dirixida por Félix Fernández de Castro
- La tetería del oso malayo de David Rubín	- Radiografía de un autor de tebeos, documental dirixido por Marcos Nine
- Black Jack de Osamu Tezuka	- Serie de anime dirixida por Makoto Tezuka e Satoshi Kuwabara - Dous filmes: - Black Jack, la película de Osamu Dezaki - 21 blackjack dirixida por Robert Luketic no 2008
- Kitaro de Shigeru Mizuki	- Serie de anime de máis de cinco temporadas e realizada por varios directores: Isao Takahata, Osamu Kasai, Hiroki Shibata, Daisuke Nishio, Yukio Kawazu e Kimitoshi Chioki
- Promethea de Alan Moore e J. H. Williams III	- Os filmes V de vendeta de James McTeigue e Watchmen de Zack Snyder, inspirados cómics de Alan Moore poden relacionarse con Promethea. Porén, non debe esquecerse que Alan Moore negouse a aparecer nos créditos destas películas por non compartir a adaptación que se fai das súas obras

SEMANA DO LIBRO INFANTIL E XUVENIL: Contacontos de Carlos Nuñez, saída didáctica a Ferrol, visita de MARCOS CALVEIRO e encontros de PLAMBE.

2011-04-10T12:08:00.010+01:00

Esta semana tivemos COMPLETOOO, vaia, que fomos de actividade en actividade:

* Comezamos o luns coa celebración do Día do Libro Infantl e Xuvenil na nosa biblioteca: Marabillosa a sesión de contacontos do noso mestre CARLOS NÚÑEZ que nesta ocasión deleitounos coa historia de Don Esmeraldino, O Galo de Portugal, conto integrante da obra Merlín e familia de Álvaro Cunqueiro.

Iván e Rubén introducíronos no significado da celebración e leron a biografía e obra de Andersen. Paula Sertal foi a encargada de lernos o manifesto deste ano para día do LIX.

* O martes acompañamos aos alumnos de 3º de ESO a coñecer a cidade de Ferrol (entre eles estaban as nosas chicas do Club de lectura de 3º), paseamos polas rúas do barrio da Magdalena, falamos de Torrente Ballester na praza de Amboage, participamos de dúas actividades - Aquaciencia e Urbanismo ecolóxico no parque Reina Sofía- embarcamos na LANCHA de Mugardos -como alí a chaman- que nos levou dar un agradable paseo por mar a través da ría de Ferrol para desembacar na fermosa vila maiñeira de Mugardos; despois do xantar volvemos embarcar e achegámonos ao Castelo de San Felipe antigo fortín militar que protexía a ría de Ferrol de invasores coma os ingleses, puidemos ver alí as ancoraxes da antiga cadea que servía para pechar a ría en caso de ataque, as baterías de costa cos seus canóns, etc. Xa de regreso a Ferrol puidemos ver as fragatas da Armada Española no Arsenal .

* O mércores recibimos no instituto ao escritor Marcos Calveiro co seu O pintor do sombreiro de malvas, interesante encontro ao que asistiron os chic@s de 4º de ESO e as chicas do club de lectura de 3º de ESO; Falamos da tía JO JO (personaxe perfilado en base a unha parente do autor que era beata), do rapaz (desvelounos que o rapaz non ten nome por que tamén está innominado no cadro de Van Gogh no que se baseou para crear o personaxe),do gardagullas da estación, das irmás do retrato e presentounos en fotografía o pobo de Auvers.

Á pregunta de por qué a historia non ten un final feliz dixo que pretendía crear unha ficción de final aberto -tal vez o rapaz regrese ou non con Adeline, tal vez atope a súa naio ou non- só Vincent estaba predestinado a morrer na novela por que non se pode falsear a Historia, ademais para finais felices están as películas de Disney e a vida real non é así.

Adiantounos algo da súa nova novela, a acción transcorre en México durante a Revolta de Pancho Villa, hai na obra un trompetista e tamén hai cine.

Explicou como se vai documentando para crear situacións e personaxes de ficción a patir da vida real: recolle novas dos xornais, escoita conversas cando vai no Vitrasa ao traballo, observa situacións na praia ou cando está parado nun semáforo... todo vale para a creatividade.

Esperamos que Marcos Calveiro teña moita sorte na súa nominación ao premio White Ravens e desexamos que en breve poidamos ler a súa nova novela. Grazas pola visita Marcos, os chicos quedaron encantados.

* Para rematar ben a semana, a coordinadora da biblioteca asistiu aos ENCONTROS DO PLAN DE MELLORA DE BIBLIOTECAS ESCOLARES 2010-2011; Tras escoitar a dúas especialistas en bibliotecas que nos falaron da avaliación das mesmas, participamos activamente na sección de experiencias presentando o noso club de Banda Deseñada (déixovos neste post a pesentación do relatorio); Pola tarde tras unha reunión de coordinadores por zonas tivemos a grande satisfación de poder escoitar a un clásico: Xosé Neira Vilas que nos falou de libros e lectura e como non de Balbino, o protagonista de Memorias dun neno labrego.

Xa vedes, semana intensa, variada e moi completa.

Club de banda deseñada

View more presentations from Anxos bibliotequeira.

ESPERANDO A VISITA DE MARCOS CALVEIRO

2011-03-29T16:31:00.002+01:00

Esperando a visita o vindeiro mércores de Marcos Calveiro e o seu Pintor do sombreiro de malvas, seguimos traballando o seu libro, esta vez en 4º de ESO; máis difícil, relaciona as imaxes do vídeo e as palabras da canción con pasaxes da obra:

Tal vez veña cunha pintura de Vincent debaixo do brazo, ou estea acompañado polo Rapaz e Adeline... Cal personaxe preferides vós??? seguro que a tía JO JO... para tirarvos das orellas, deixade neste post as vosas opinións...

The WHITE RAVENS 2011: MARCOS CALVEIRO: " O pintor do sombreiro de malvas" (The painter with the hollyhock hat)

2011-03-27T18:20:00.000+01:00

The WHITE RAVENS 2011

This year's collection contains 250 titles in 36 languages from 52 countries. Number 146:

Calveiro, Marcos O pintor do sombreiro de malvas (The painter with the hollyhock hat)

Vigo: Xerais, 2010. – 174 p.
France/1890 – Van Gogh, Vincent – Art – Painting – Nonconformism

In the summer of 1890, the first-person narrator of this novel, a hot-headed young man in a difficult period of life, is sent by his mother to his great-aunt living near Paris in the town of Auvers-sur-Oise. There he becomes acquainted with Vincent Van Gogh, who invites him to accompany him on his painting trips. The ensuing conversations construct a detailed picture of the famous painter weeks before his death. Van Gogh’s inability to fit in, which the boy recognises in himself, too, the painter’s self-destructive alcohol consumption, and his close relationship to his brother Theo are well-illumined, as are the paintings of Van Gogh’s manically productive creative phase. Set against the historical foil of life in the last years of the nineteenth century, this sensitively “painted” portrait of the artist and the representation of the young protagonist’s emotional world are harmoniously connected. (Age: 14+)

MARCOS CALVEIRO

PRIMEIRAS IMPRESIÓNS DE "KITARO"

2011-03-18T23:26:00.006Z

Era inevitable: comezamos esta sesión do clube de lectura falando do terremoto (e das consecuencias do mesmo) que tivo lugar recentemente en Xapón.Como non íamos comentar o enorme impacto causado por este dantesco acontecemento, cando estamos a ler un manga dun autor moi recoñecido neste país: Shigeru Mizuki...

Despois diso, compartimos as primeiras impresións dos capítulos que nos correspondía ler. Estas son as descricións que fixeron da lectura:

- "Fantástico en todos os sentidos" (Natalia)

- "Irreal" (Lidia)

- "Interesante" (Pilar)

- "Místico" (Oliver)

- "Desconcertante" (Rosa)

- "Misterioso e interesante" (Estela)

- "Impactante" (Borja)

Falamos das lendas xaponesas que aparecen no cómic, do que máis nos chamou a atención, da cultura e o carácter dos xaponeses… Fixémonos preguntas: É bo ou malo Kitaro? Pode a vinganza ser propia das boas persoas? Foi unha reunión tan amena que ao final dela queríamos continuar comentado máis cousas, que fose máis longa a sesión…

As citas, complementarias entre si, e ambas de Nietzsche, esta vez foron as seguintes: "Se puideses razoar con homes de fe non habería homes de fe" e "A razón remata onde comeza a fe".

Rematamos "O pintor do sombreiro de malvas"

2011-03-14T16:34:00.005Z

Esta mañá comezamos coas conclusións a O pintor do sombreiro de malvas: en xeral todas as participantes estaban satisfeitas co libro excepto Paula, á que non lle gustou que o narrador e Adeline non remataran o seu namoramento xuntos.

Falamos do título da novela e da relación entre este é a pasaxe que nos describe a Vincent cando chega a Auvers (cun sombreiro cheo de flores malvas); as chicas non estaban de acordo sobre a saúde mental do pintor, para a maioría está tolo pero para Sonia ve as cousas entre cores e pinceis, doutra maneira.

Lemos sobre a vida de Vincent Van Gogh e comparamos os feitos cos que acontecen na novela comentando as similitudes, que non son poucas, é polo tanto unha novela biográfica da etapa final da vida do autor, comparten elenco personaxes reais e ficticios.

Non teñen moi claro porque o rapaz abandona a Adeline pero saben que a morte de Vincent tivo moito que ver nesta decisión do protagonista.

Na seguinte sesión ampliaremos estas conclusións e publicaremos os nosos comentarios neste post.

Se premedes no seguinte enlace poderedes ver un vídeo explicativo da exposición "Los últimos paisajes" que, sobre os últimos cadros pintados por Van Gogh en Auvers, realizou o museo Thyssen- Bornermisza e que ten moita relación coa novela de Marcos Calveiro:

http://www.audioguia.com/podcasts/Video%20Thyssen%20-%20Broadband%20High.mov

COMEZAMOS A LER NOVO CÓMIC!

2011-03-12T12:51:00.005Z

Esta vez decidimos ler manga xaponés. Presentámosvos a Kitaro, de Shigeru Mizuki. É unha obra enormemente popular en Xapón, onde case non hai neno que medre sen devorar a súas aventuras. Kitaro é o heroe emblemático dunha obra que se fixa nos monstros para falar dos homes. Apaixonado dos contos populares e do marabilloso que se filtra nos intersticios do cotián, Shigeru Mizuki sitúa aos yokai, uns seres sobrenaturais que poboan a trastenda do noso mundo, no centro dunha creación que oscila constantemente entre o fantástico, o humor e a poesía.

Shigeru Mizuki é un dos autores de manga máis coñecidos en Xapón e cunha longa carreira ás súas costas. Mizuki, cuxo auténtico nome é Shigeru Mura, foi un neno curioso e cunha infancia feliz. Encantáballe comer, debuxar e soñar esperto coas pantasmas dos que fala na súa recentemente premiada obra NonNonBa.

Con pouco máis de 20 anos, Mizuki foi recrutado polo Exército xaponés para participar na 2ª Guerra Mundial. Durante a contenda perdeu o brazo esquerdo e, sendo zurdo, tivo que aprender a usar o dereito para todo, incluído, evidentemente, debuxar.

A cidade de Sakaiminato, na rexión de Chugoku, e de onde é procedente Mizuki, erixiu unha rúa completa na súa honra, con 143 estátuas de bronce representado os seus personaxes, e un museo dedicado á súa vida e obras.

Penúltima sesión de "TRES METROS SOBRE EL CIELO" (I)

2011-03-10T15:09:00.001Z

Esta mañá tivemos a nosa penúltima sesión de "Tres metros sobre el cielo" xa que a última será unha sesión TIC. Xa todas temos o libro rematado, primeiro lemos as conclusións xerais a esta parte (capítulo 26 ao final):

Esta segunda parte é máis densa cá primeira, hai máis acción, narra a consolidación do proceso e o asentamento dos sentimentos entre Babi – Step, entre Pallina – Pollo, concreción de actitudes ante a relación, de Rafaella, chantaxe da profesora Giacci, presentación do conflito Babi-Step, Babi-Rafaella, relación entre Paolo-Step.

Esta parte é moi desproporcionada en canto a extensión dos capítulos e aos feitos narrados ( capítulos moi breves como o 40,41 –tal vez serven de enlace- ou longos como o 53; nos que case non hai acción como 36, 37 fronte a todos os acontecementos do 53 o capítulo máis denso da noveliña, onde a redución temporal é de 6 meses aproximadamente con numerosos saltos temporais cara atrás). Comprendemos agora (compartimos?) as reaccións violentas de Step provocadas pola frustrada relación coa súa nai á que adora pero non acepta (encontro capítulo 33 e salto atrás de 2 anos no 34).

Atopamos tamén a valoración que Step fai do que está de moda entre os xoves “Lo que va hoy es el matón, el gamberro” (pp.229) ou o que del pensan “ nunca les gusto a las madres”(pp. 232) a que del fai Rafaella “Que cara tan dura” (pp.234).

A visión social dos pais sobre o conflito está moi clara nas palabras de Rafaella: “Que va a decir a los vecinos, a las amigas…” (pp. 235), na reacción da escola “5000 € para beneficencia “ (cap. 44), ou nas palabras de Babi á súa nai “sois unos payasos” (pp386).

É importante a descrición que se fai da pofesora, a súa actitude na aula fronte a súa vida privada (cap. 30), a extorsión que sofre (pp330-333), e as súas explicacións a Babi (cap. 53).

As chicas coincidiron en que as razóns do fracaso da relación está en varias circunstancias: Step é moi violento e non pode cambiar, deixouno polos pais dela, rematou a relación porque empeza unha vida nova, pola presión social...

Acusan as reaccións violentas de Step á súa frustrada relación co pai, á adoración que sinte pola nai a pesar de que engana ao pai, polo desamor en xeral.

O momento máis importante do libro é cando Step dille a Babi que está a tres metros do ceo e cando esta le a pintada na ponte.

Continuaraaa.....

CITIZEN de Cia CHEVERE: os clubes de lectura fomos ao teatro.

2011-03-04T19:57:00.000Z

Para ir saboreando o inicio do antroido, os clubes de lectura ao completo asistimos a posta en escea de CITIZEN do grupo Chévere de teatro no marco das actividades do salón do libro.

A obra conta só con dous actores, Patricia de Lorenzo e Manuel Cortés que actúan como narradores e como personaxes da historia (Sara C. e A.O.), da súa man situámonos en novembro de 1975, no momento da morte de Franco; este feito serve como marco histórico de partida e como elemento de unión entre a película Cidadán Kane de Orsson Wells e a historia que se narra, a entrevista que Sara fai ao empresario galego A.O.

A obra desborda ironía e unha chea de críticas veladas pero explícitas de: Globalización, sistema económico, explotación do traballador, explotación do consumidor, o papel da muller, a política xuvenil dos fins dos 70 e mesmo es relación de home-muller.

A posta en escea combina o traballo dos actores (impecable) coas proxeccións dos vídeos de anuncios publicitarios da época, os diferentes enfoques das gravacións dos propios personaxes (distintos puntos de vista en imáxenes e en ideoloxías); a música (o eterno "Bela sen alma" de Richard Cocciante que a tantos xoves do momento namorou e que serve de marco ao encontro amoroso dos personaxes), os cambios de luz e de localización dos actores suplen os cambios de escenarios ou personaxes...

Quizais moita información para un publico adolescente do século XXI que descoñece case todo dos anos do fin da dictadura, para moitos foi todo un descobremento; si que identificaron o estilo dos comercios Zara, -coa descrición que os actores fan da tenda- e ao seu fundador A.O.

Unha sesión nas súas palabras moi aproveitada, gozamos da obra e de poder compartila e comentala logo entre tod@s.

O grupo do clube de lectura vai ao teatro!

2011-02-19T19:36:00.002Z

Con motivo do XII Salón do Libro Infantil e Xuvenil de Pontevedra fomos ao teatro a ver Alicia & Alicia de LA Producións Artísticas. Tratábase dunha adaptación contemporánea da obra clásica de Lewis Carroll. A saída houbo un intercambio de críticas e reflexións sobre a obra. Neste día tivemos unha nova experiencia na que todos exercitamos o noso espírito crítico e analítico.

Que máis da "Tetería del oso malayo"?

2011-02-19T18:35:00.004Z

Non hai fonte limpa sen que o ser humano meta a súa gadoupa e a ensucie na súa natureza (Pío Baroja). Con esta cita que nos trouxo Oliver comezamos a última sesión do clube de lectura. Nesta ocasión centrámonos sobre todo na figura do autor da obra de BD neste caso David Rubín. Falamos da súa traxectoria profesional e dos sentimentos que nos transmitía a través da súas creacións. Todos coincidían en que o sentimento máis presente é a esperanza. Tamén observamos varios debuxos e cada un tratou de dicir o que lle transmitían... Foi moi interesante...
E xa que falamos do autor, aquí vos deixamos co trailer do recentemente estreado documental sobre David Rubín, Radiografía dun autor de tebeos, dirixido por Marcos Nine.

Segunda sesión de A TRES METROS SOBRE CIELO

2011-02-19T17:01:00.003Z

Mañá teremos a segunda sesión de A TRES METROS SOBRE EL CIELO; nesta parte aparecen personaxes secundarios que van ser fundamentais no desenvolvemento da trama como a Giaccia pofesora de latín ou Paolo o irmán de Step, e outros como Sergio o do garaxe ou María a señora da limpeza.

Coñeceremos algo máis do pasado do potagonista e os seus probremas coa xustiza, e da súa relación cos pais, en concreto coa nai (relación que provoca a furia de Step fronte ao mundo).

Penso que este é o apartado máis cinematográfico da noveliña, en concreto o capítulo 23 onde se refiren as carreiras (escea que pode ter como antecedente as carreiras de "Rebelde sin causa" ou as de "Grease"); o capítulo é moi extenso en relación ao resto e predomina a acción, posiblemente resultou moi vistoso na película polas motos e as Camomilas (velocidade, risco, perigo...).

Tamén podemos destacar a incondicional relación de amizade -adolescente- entre Babi e Pallina, por exemplo no capítulo 19.

Para rematar citaría os múltiples enfrentamentos verbais entre os dous protagonistas que manteñen a tensión previa ao namoramento.

Agora vexamos algunhas esceas da película italiana:

O pintor do sombreiro de malvas en 3º de ESO.

2011-02-13T12:35:00.003Z

En 3º de ESO, proxecto ARCE, estamos lendo O pintor do sombreiro de malvas de Marcos Calveiro; o pasado venres realizamos o noso primeiro achegamento en común ao libro: falamos da figura de Vincent Van Gogh, de pintura, do noso innominado narrador-protagonista (Porqué non ten nome?), de Adeline e do pobo.

Ás chicas estalles gustando o libro, mesmo algunha xa o ten rematado; para profundizar máis na figura do noso pintor e nas súas obras aquí temos unha presentación que achega o libro á pintura.

O pintor do sombreiro de malvas

View more presentations from bibliotecaiespoio.

MIL E UN POEMAS DE AMOR

2011-02-09T16:11:00.002Z

Da man de Scherezade a narradora de As mil e unha noites, chéganos esta selección de poemas de amor dalgúns dos mellores poetas da literatura galega, mil saúdos amorosos para tod@s:

Open publication - Free publishing - More news

e se queredes disfrutar dun bo listado de obras, ide a este enlace:
http://osegrel.glogster.com/lecturas-con-moito-amor-/

LIRE ET PARTAGER - LER E COMPATIR , proxecto e-twining.

2011-01-31T19:00:00.001Z

As nosas alumnas do club de lectura de 4º de ESO e 1º de Bacharelato paticipan nun proxecto de lectura co Lycée Maurice Ravel de París a través da plataforma europea E-twining.

O proxecto consiste basicamente en facer lecturas comúns e intercambiar experiencias e actividades arredor das mesmas; as comunicacións fanse en francés (as nosas alumnas) e en español (os alumnos franceses) polo que ademais ambos practican as súas respectivas linguas estranxeiras.

Os autores son escritores galegos e españois, nós lemos en galego e ales en español. Contamos cun blog na paltaforma, correo e un chat que xa usamos en dúas ocasións para comunicarnos.

Aquí vos deixo a programación para este segundo trimestre:

PROXECTOS PARA E-TWINING DO 2º TRIMESTRE

1. Lectura en común do conto “Unha barra de pan” de Manuel Rivas, sen chegar a rematalo, deixando un final aberto para que as alumnas do club de lectura, acheguen un final que consideren axeitado ao conto; enviaran logo através de E-twining este final para que o poidan ler os seus compañeiros franceses, que previamente farán o mesmo.

2. Lectura en conxunto do conto La guerra de los Yacarés, sacado de Cuentos de la selva de Horacio Quiroga. Algúns alumnos van ler e presentar aos demais outro conto do mesmo libro, van facer fichas de lecturas sen rebelar o final, cortando no lugar máis axeitado para que os demais sexan quen de continualo.

3. Lectura do Lapis do Carpinteiro de Manuel Rivas; libro no que se trata como telón de fondo o tema da Guerra Civil española e que vai servir para comentar cos homólogos franceses aspectos que se relacionan nel. Ademais faráse un visionado da pelicula co que se traballará tamén a posta en escena do libro e os vantaxes e inconvenientes que ofrecen a lectura do libro ou a representación deste.

4. En cuarto lugar faremos unha selección dos libros que posúen na súa Biblioteca os alumnos franceses e tentaremos, através de pequenas recensións animalos a que os lean. Os alumnos do club farán unha selección de libros en español ou en galego traducidos ao español (non de autores estranxeiros) que máis lle gustaron e enviaránlle aos alumnos franceses breves recensións ou indicacións nas que os animen a que os lean, e lles expliquen porqué lles gustaron. Esta actividade faráse através do chat en E-twining.

5. Elaboraráse unha lista de libros por parte do profesorado do centro, para enviar ao centro francés, co fin de que teñan unha boa selección dos mellores libros en lingua española (ou traducción ao español) cos que traballar en anos vindeiros.

6. Poesía: lectura común de algúns poemas de Miguel Hernández. Visionado da exposición virtual da Biblioteca Nacional sobre a figura de Miguel Hernández.

No grupo de 4º de ESO lemos "TRES METROS SOBRE EL CIELO" de Federico Moccia

2011-01-30T10:54:00.004Z

Por recomendación dos alumnos do IES TAMUJAL de Arroyo de San Serván (Badajoz), cos que compartimos o proxecto ARCE de lectura "En el país de Alicia", este trimestre leremos a Federico Moccia; Tres metros sobre el cielo é a súa primeira novela: Unha historia de amor que recentemente foi levada á gran pantalla en España, a película converteuse no filme máis visto do 2010. O argumento é sinxelo pero tamén moi atractivo para oschicos e chicas adolescentes: Babi y Step pertenecen a mundos diferentes ata que se atopan e namóranse.

Aquí vos engadimos a aportación do IES Tamujal:

- ¡Estás loco!

- ¡Lo sé!

- Soy felíz. Jamás me he sentido tan bien, ¿y tu?

- ¿Yo? – Step la abraza con fuerza-. Estoy de maravilla.

- ¿Hasta el punto de llegar a tocar el cielo con un dedo?

- No, así no.

- ¿Ah, no?

- Mucho más. Al menos tres metros sobre el cielo.

[...] Babi aún está medio dormida y distraída cuando lo ve. Apenas puede creerlo. En lo alto, por encima de los demás, sobre la blanca columna del puente, un graffiti domina al resto, imborrable. [...] Está allí, en lo alto, inalcanzable. Allí adonde solo llegan los enamorados: “Tu y yo…Tres metros sobre el cielo“.

La primera lectura elegida por un grupo de los alumn@s ha sido "Tres metros sobre el cielo" de Federico Moccia. ¡Qué bonita historia de amor! ¡Qué romántica! Es la historia de un primer amor, ese que todos quieren seguir recordando aunque pasen los años.

Esta novela se editó por primera vez en 1992 en una edición mínima pagada por el propio autor y que se agotó inmediatamente, fue fotocopiado una y otra vez, y circuló de mano en mano hasta que se reeditó en 2004. Curioso ¿verdad?. Además, para quien se haya enganchado a esta historia está de suerte, pues tenemos una segunda parte: "Tengo ganas de ti".

Ahora es el turno de vuestros comentarios, queremos conocer todas vuestras opiniones, qué os ha parecido esta novela, sus personajes, qué emociones, sentimientos que han despertado en vosotros, si resulta fácil su lectura, algo que ha llamado vuestra atención, ... en fin todo aquello que queráis compartir con los demás."

COMPARTINDO IMPRESIÓNS DE BANDA DESEÑADA...

2011-01-27T21:11:00.005Z

Para hoxe acordamos traer lidas as catro primeiras historietas da obra de David Rubín "La tetería del oso malayo". Falamos de como nelas David fala de temas tan cruciais na vida como o amor, o desamor, a tristeza, a esperanza, a amizade, a escoita aos demais... Rematamos charlando sobre se é necesario que nos escoiten cando temos dificultades... sobre quen nos pode escoitar... sobre se todas as persoas teñen alguén en quen confiar...
Ademais os novos compañeiros do clube de lectura de banda deseñada, Borja e Jose Carlos, comentaron que lles está gustando a experiencia de ler banda deseñada e logo compartir as impresións. Alegrámonos moito diso e desexamos que siga sendo así! Tamén visitounos o clube unha antigua e apreciada alumna do instituto, Nerea, a cal tamén leu o libro e fíxonos disfrutar da súa compañía.
A nosa cita hoxe foi:"Que falacia o futuro! Cando cheguemos a donde sexa, cando sexa, só veremos o rostro do pasado" (María Jesús Alvarado)

COMEZA O SEGUNDO TRIMESTE CON NOVO CÓMIC PARA DISFRUTAR!

2011-01-15T19:54:00.002Z

Fai dous anos limos “La tetería del oso malayo” no clube de lectura de Banda Deseñada. Gustou tanto este cómic que este curso decidimos repetir a experiencia de compartir a lectura desta obra de David Rubín (con distintos alumnos, por suposto).
David Rubín é un creador ourensán enormemente premiado: no 2006 levou o gran galardón do Salón do Cómic de Barcelona por “La tetería del oso malayo”, no primeiro trimestre de 2010 o premio ao “mellor autor completo” no festival Fullcómics en Sarzana (Italia), poucos meses máis tarde recibe o premio á “mellor obra estranxeira” na Repúbica Checa, en concreto, no Komiksfest de Praga.
Na última reunión do clube de lectura entregamos e presentamos o libro con ilusión, desexando xa compartir novas experiencias de lectura na próxima sesión.
A cita desta reunión foi a seguinte: “O único medo que hai que ter nesta vida é o de non ser capaz de facer o ben” (Sócrates).

CONCLUSIÓNS A RECKLESS

2011-01-14T19:33:00.002Z

Tivemos a nosa sesión final de Reckless e a que se montou: Había dous bandos, cuase tres, e todas querían opinar, as que estaban a favor, as en contra e digamos, as indiferentes:

Alicia, capitá das detractoras agumentaba que tanta fantasía non era crible e que o libro non lle aportou nada; Rosa defendía que os libros non teñen que ser necesariamente realistas, hai fábulas protagonizadas por animais que ensinan aos nenos e son fantásticas.

Aida defendía a ultranza a obra, personaxes, argumento, aventuras, amor...

Pilar odiaba aos tres personaxes principales: Jake-Indiana Jones, o seu irmán e a súa noiva: Jake é surrealista, o oposto a seu irmán; non lle gustan as historias que comezan "in mediam res". Nerea non lle ve a graza aos personaxes nen á historia, a autora dá demasiadas voltas.

Falamos da similitude entre a obra e a Guerra das Galaxias (Pai que desaparece e resulta ser o malo da peli).

A coordinadora estaba encantada de que foran tan críticas, de que expresaran libremente as súas valoracións, pensa que serán unhas grandes lectoras no futuro e non se conformarán co primeiro best-seller que lles caia nas mans. Lemos para disfrutar pero tamén nos formamos como lectores e como persoas.

Ben feito chicasssss.

Este trimeste dividímonos en dous grupos pois temos novas lectoras - 4º de ESO e 1º Bacharelato_ en 4ª leremos Tres metros sobre el cielo (texto compatido con Arroyo de San Serván (Badajoz)), en 1º leremos O lápis do carpintero (texto compartido co Liceo Maurice Ravel (Paris)).

FELICES LECTURAS A TOD@S.

RESISTENCIA de ROSA ANEIROS (1º bacharelato)

2011-01-10T16:21:00.002Z

AS CONCLUSIÓNS SOBRE "MAQUINARIA"

2011-01-07T18:53:00.002Z

NEDA

2010-12-26T11:48:00.004Z

QUE ME SUXIRE ESTE CÓMIC?

2010-12-06T17:10:00.001Z

Na última sesión do clube de lectura de banda deseñada comentamos as impresións dos compañeiros sobre o libro e as súas personaxes (que non son ficticias). Así, definen o libro como “bonito”, “diferente ao que normalmente les en banda deseñada”, tamén como “sincero e tenro”... din “que pode ensinar moito”... Pola súa banda, María, a protagonista é diferente, especial e pode lembrar os nomes de todas as persoas que coñece.

A reflexión desta reunión centrouse en como debemos tratar as persoas diferentes e dependentes. Falamos da importancia de integrar na sociedade a alguén que poida ter algunha deficiencia. Os compañeiros do clube de lectura propuxeron axudas para coidar a aqueles que o precisen por non poder ser autónomos. Foi un debate moi interesante para todos.

Ademais Natalia presentounos unha cita escollida por ela de Tucídides: “A historia é un incesante volver a comezar”.

XOANA emprega os seus poderes para facer o ben.

2010-12-03T18:37:00.005Z

"XOANA emprega os seus poderes para facer o ben, aínda que o da cascudaaaaa... , pero axuda aos seus pais, a súa amiga, a súa avoa": Esta é a reflexión que as nosas xoves lectoras de 3º de ESO A extraen da lectura dos capítulos correspondentes a esta sesión; de elas puideren empregarían os poderes para sacarlles un beneficio, pasarían o día escribindo.

Neste encontro falamos tamén da "cita no cine" e todas coinciden de que se lles acontecera a elas chamarían inmediatamente para resolver o equívoco. Outro tema que lles preocupaba é o das espiñas, están de acordo en que cunha espiña como a de Xoana non sairían a rúa.

En xeral as nosas lectoras están desconcertadas, din que a novela é moi fantástica pero atopan moitas feitos nela cos que se identifican; estalles gustando e conclúen en que elas tamén quixeran ter poderes.

Gústame // Non me gusta: Segunda sesión de RECKLESS

2010-11-25T15:25:00.002Z

Esta mañá tivemos o noso encontro arredor de RECKLESS; Comezamos a sesión repartindo entre as participantes LAZIÑOS VIOLETAS EN CONTRA DA VIOLENCIA DE XÉNERO, hoxe a sesión foi máis breve pois queriamos ver o vídeo que se proxectaba na entrada do noso centro en contra da violencia doméstica.

Logo Tania, de 4º A, leunos o poema de Becquer que seleccionaran para iniciar esta sesión:

Volverán las oscuras golondrinas

en tu balcón los nidos a colgar,

y, otra vez, con el ala a sus cristales

jugando llamarán...

E despois.... A GUERRA.... gústame // non me gusta: Xa temos o grupo dividido: A sección que non gusta do libro comandado por Nerea di que é excesivamente fantasioso, non disfrutan cos personaxes, non lles din nada. A sección á que si lle gusta comandados por Aida (que case acaba o libro do que lle engancha) e Andrea disfrutan do mundo da fantasía, dos personaxes e das aventuras.

Para rematar falamos da influencia dos contos clásicos (Hansel y Gretel, A Bela Durminte) na obra e das conexións entre Jacob e Indiana Jones.

Conseguirá a lectura deste libro conquistalas a todas??????

MÁIS SOBRE O CLUBE DE LECTURA DE BANDA DESEÑADA

2010-11-21T22:43:00.018Z

bNa última sesión do clube de lectura fixemos unha presentación dos proxectos para este ano: eTwinning con Francia sobre compartir lecturas e o proxecto Arce.

De momento poñémosvos os dentes longos co Trailer do filme que se inspira no cómic que estamos a ler... E pronto continuamos con máis cousas boas e interesantes!

PRIMEIRA SESIÓN DE PODEROSA

2010-11-16T15:13:00.004Z

Está mañá reunímonos as chicas de 3º de ESO A e máis eu para falar de PODEROSA, foi unha sesión alegre e desenvolta, na que non puiden deixar de contaxiarme da vitalidade lectora destas chicas.

Están encantadas coa noveliña, ven a Xoana como unha máis delas, moi de preto cos seus problemas adolescentes. O que máis lles divertiu foi que o pai de Xoana fixera buratos no xornal para seguir a telenovela e manter o seu perfil de macho ao que non lle gustan estas series; o que menos ou "os que menos" foron o incordio do irmán de Xoana e a súa odiada (tamén por elas) amiga.

Coinciden en que a todas lles encantaría escribir os seus desexos nun diario e que se fixesen realidade... quen puideraaaa!!!!. Seguiremos adiante coa lecturaaaaa!!!!!

PRIMEIRA SESIÓN DE RECKLESS

2010-11-11T18:38:00.001Z

Esta mañá tivemos a primeira xuntanza para falar de Reckless; para comenzar Andrea agasallounos cun fermoso poema de Rosalía de Castro "Unha vez tiven un cravo..." que escolleu porque lle suxire que fala da perda do amor, cando o amor se vai, fica un espazo que non se ocupa, unha tristeza que non se vai.

Sobre o libro de lectura, en xeral, estaban un pouco desconcertadas cos personaxes e co mundo de ficción. Coincidimos que a autora nos primeiros capítulos busca desorientarnos - Alicia non comprendía que se os goils son de pedra como poden andar e moverse, como un humano chega a converterse en goyl?????- coa finalidade de captar o noso interés.

Chamoulles a atención o personaxe da raposa ata que a relacionamos cos lobishomes e as mudanzas de pel, falamos de Clara e o amor...; tamén relacionamos a historia do pai desaparecido coa figura do pai de Skaiwalker na Guerra das Galaxias.

Finalmente coinciden en que lles está a "enganchar", que seguiremos lendo.

PRESENTÁMOSVOS O PRIMEIRO CÓMIC QUE IMOS LER:

2010-11-07T12:47:00.006Z

A obra María y yo foi Premio Nacional do Cómic de Cataluña 2008. Foi tamén nominada nas categorías de "mellor obra" e "mellor guión" no Salón Internacional do Cómic de Barcelona de 2008.

Miguel Gallardo nos relata unha viaxe coa súa filla María. Esta "ten 12 anos, un soriso contaxioso, un sentido do humor especial e ten autismo". Así, Miguel e María fannos viaxar con eles a través dunha obra tenra e entrañable, cargada de leccións de vida...

Esperamos que o disfrutedes moito!

Xa nos contaredes, será interesante intercambiar puntos de vista.

INAUGURAMOS O CLUBE DE LECTURA DE BANDA DESEÑADA O PASADO XOVES

2010-11-07T12:16:00.003Z

O pasado xoves démoslle a BENVIDA aos alumnos do clube de lectura de banda deseñada do curso 2010-2011. Algúns non puideron asistir porque tiñan exame. Aínda que non saian na foto tamén lles dedicamos esta entrada do blogger.

XA ARRANCAMOS ESTE CURSO CO CLUBE DE LECTURA DE BANDA DESEÑADA!

2010-10-31T18:55:00.009Z

O vindeiro xoves temos a primeira reunión do curso 2010-2011 do clube de lectura de banda deseñada! Xa vos contaremos... De momento deixámosvos cunha guía de recursos de banda deseñada da rede MOI INTERESANTE. Agardamos que vos sexa de moita utilidade!

- Banda deseñada. O soportal da banda deseñada galega, dentro do Consello da Cultura Galega
http://www.culturagalega.org/bd/
- Revista e editora de banda deseñada en galego
http://www.bdbanda.com/
- Exposición de banda deseñada galega
http://www.bdbanda.com/contido/wp-content/Dia%20da%20banda.pdf
- Páxina do colectivo de autores de cómic, ilustradores e deseñadores que teñen a súa base de
operacións en Galicia: http://www.polaqiacomic.com/
- Blogue dedicado ao cómic realizado desde as Bibliotecas Municipais de A Coruña http://bijcomic.blogsome.com/tratamos/
- Blogue do Club de lectura do cómic na Biblioteca municipal de Porriño
http://biblioporrinocomic.wordpress.com/
- Debuxantes de cómic dentro da Asociación galega de Profesionais da Ilustración AGPI:
http://www.agpi.es/ilustradores.php?obras=8
http://www.autoresdecomic.com/
- Blogue do Salón do Cómic “Viñetas desde o Atlántico”: http://vinetasatlantico.blogspot.com/
- Blogue sobre cómic mantido por varios editores, creadores e críticos de banda deseñada:
- http://www.zonafandom.com/
- http://www.entrecomics.com/
- Xornadas de banda deseñada de Ourense: http://www.casaxou.com/bd/
- Salón do cómic de Cangas:
http://www.salondocomicdecangas.com/
- Páxinas de creadores:
- http://baobabestudio.blogspot.com/
- http://mporto.blogspot.com/
- http://www.victorrivas.com/comic
- Páxinas de librarías especializadas ou comictecas:
- http://www.murciaattacks.com/espacios_librerias.php
- http://historietastresespacios.blogspot.com/
- http://yakatatresespacios.blogspot.com/
- http://www.level426.com/nostromo/
- Diarios de lectores de b.d. :
http://www.lacarceldepapel.com/,
http://jirotaniguchi.blogspot.com/
- Webs dedicados ao comic, os seus autores e autoras, as súas confluencias con outras artes...:
http://www.zonanegativa.com/, http://www.actualidadcomic.com/
- Web do Salón do cómic de Barcelona: http://www.ficomic.com/

RECKLESS NA NUBE

2010-10-31T10:37:00.003Z

COMEZAMOS A ANDAINA DOS CLUBS 2010/11 CON PODEROSA E RECKLESS

2010-10-29T16:00:00.002+01:00

Aquí estamos comenzando unha nova andaina con novas caras e novos libros:

PODEROSA

RECLESS

PODEROSA

2010-10-23T09:54:00.003+01:00

Poderosa

View more presentations from bibliotecaiespoio.

LEMOS RECKLESS

2010-10-12T15:16:00.004+01:00

Para ir quecendo os ánimos:

Reckless

View more presentations from bibliotecaiespoio.

CURSO 2010/11

2010-10-05T17:49:00.004+01:00

Estámonos preparando para reiniciar as nosas lecturas, traballo burócrático: listas, contactos, proxectos... xa falta menos. Este curso teremos tres clubs: dous de narrativa ( un de bacharelato e outro de ESO) e un de banda deseñada; como novidade colaboraremos nas nosas tarefas con tres grupos de lectura nacionais (Canarias, Murcia e Badajoz) e un grupo europeo, de La France (as profes estamos perfilando as lecturas, actividades, viaxes, etc.). Para facer boca aquí vos adianto algúns títulos:

RECKLESS. CARNE DE PEDRA de CORNELIA FUNKE: "Jacob Reckless cometeu un erro: despois de moitos anos de precaución, seu irmán Will cruzou o espello"

PODEROSA de SERGIO KLEIN: " Joana, unha chica que quere ser escritora ten un sorprendente poder: fai que a ficción se transforme en realidade"

O LAPIS DO CARPINTEIRO de MANUEL RIVAS: "Unha historia de amor, melancolía e liberdade en tempo de guerra"

O PINTOR DO SOMBREIRO DE MALVAS de MARCOS CALVEIRO: "Uu adolescente é enviado pola súa nai dende París a pasar unha boa tempada na vila de Auvers onde coñecera ao pintor."

O CLUBE DE LECTURA DE BANDA DESEÑADA ESTÁ LENDO "PROMETHEA" DE ALAN MOORE

2010-06-06T18:35:00.013+01:00

Nesta ocasión estamos a ler Promethea, unha obra ilustrada na súa maior parte por J. H. Williams e cuxo guión corre da man de Alan Moore, o cal está considerado un dos mellores guionistas do mundo.
Promethea representa a imaxinación que neste libro sae da mente e realízase no mundo real...
Estivemos comentando estas frases de Moore: "Cando comecei a traballar en banda deseñada era a profesión máis escura do mundo. Non había algo así como un escritor de cómics famoso" e "Hai gobernos por todo o mundo que tratan de convencernos de vivir nas súas ficcións. O gran acto máxico é decidir se vas a vivir na túa propia ficción, se vas a encargarte de escribir unha historia mellor..."
As compañeiras do clube de lectura de banda deseñada teñen distintas opinións con respecto a esta obra tan peculiar de Alan Moore. Hai gustos para todo: algunhas non lles gustou a obra, a outras si que lles gustou pola estética, ou polo desenvolvemento da imaxinación... Ao final, rematamos debatendo sobre se é posible que se cumpran os soños da nosa imaxinación.
A nosa reunión uniuse unha invitada especial: Ana. É unha alumna de 2º da ESO que participou na nosa charla. Un saúdo para todas as compañeiras do clube de lectura de banda deseñada!

FOMOS AO TEATRO

2010-05-30T16:57:00.006+01:00

O pasado xoves, 27 asistimos á representación da adaptación da obra de Darío Fo: "Os pintores non teñen lembranzas", posta en escea pola compañía de afeccionados ao teatro " Grupo Argallada".

Moitos risos e gargalladas nesta peza cómica, aquí tedes unha pequena mostra:

UXÍO NOVONEYRA, LETRAS GALEGAS 2010

2010-05-14T19:32:00.002+01:00

Conclusións da obra de Osamu Tezuka

2010-05-13T10:54:00.015+01:00

Hoxe foi a última sesión sobre Black Jack de Osama Tezuka. Citamos aquí as conclusións dalgunhas compoñentes do clube de lectura:

"Gustoume, ten un pouco de realidade e tamén de fantasía. En realidade, non existe unha persoa perfecta, como Black Jack, que é coma un Deus no mundo da mediciña. Á vez sacábanse os seus defectos, como a hipocresía, o egoísmo... Non sei...foi entretido." Merchi

"A min encantoume. Ao contrario que Merchi, penso que Black Jack é unha boisima persoa. O que pasa é que non mostra as súas verdadeiras intencións nunca. Ademais esteticamente gústame a personaxe, penso que é moi sexy con esas cicatrices... o protagonista ten moito encanto. Logo, está Pinoko, unha personaxe xenial. Moi bo libro, para recomendar!" Pilar

"A min o que máis me gustou foi a personaxe de Black Jack , pola personalidade que ten, xa que é unha persoa sensible pero que o intenta ocultar co tema dos cartos. Tamén me gustou moito a personaxe de Pinoko. Unha das cousas que menos me atraeu do libro foi a gran cantidade de fantasía dalgúns episodios, aínda que me encantan os temas que se tratan nestes." Nerea

"Para min foi un libro moi entretido, que nos inspirou a falar de moitisimos temas. Iso disfruteino moito: charlar no clube de lectura sobre a amizade, o perdón, a ética de cada un, a fantasía... Cada historia ten algo co que a xente pode identificarse... É unha lectura que ademais de enganchar e entreter conta cousas interesantes." Montse

UNICROM de ROSA ENRÍQUEZ

2010-04-30T17:49:00.005+01:00

Xa estamos preparados para achegarnos a outros mundos paralelos, para viaxar nun boroloco ata Artex e coñecer a Asor e a Aser, de loitar polo seu amor imposible ( entre saurio e deliberante, o Romeo e a Xulieta das galaxias do futuro), a prepararnos para ir á guerra e loitar pola paz do planeta (como na Guerra das Galaxias, etnias moi diversas - deliberantes, saurios, híbridos, sereas (as de Cunqueiro?), xigantes- van salvar ao mundo).

Mais a maiores das reminiscencias do cine, da literatura, temos as reflexións filosóficas, éticas que enchen os capítulos de Unicrom, os pensamentos, a paz, a hipocresía da sociedade, os intereses creados, a política, as mentes en paz ou en loita consigo mesmas e cos outros, vaia!!!!!! este libro vainos dar para moitos debates e moitas sesións.

Polo de agora imos ata a fin da 1ª parte (pax. 81) este mércores 5 de Maio, a segunda (pax. 139) para o seguinte 12 de Maio, terceira (pax. 171) para o 19 de Maio e aos 15 días a parte cuarta, quinta e epílogo (a ver se libramos dos exames), o día 26 de Maio.

Espero que disfrutedes deste marabilloso mundo intergaláctico que non difire moito do actual, haberá que reflexionar...

Conclusións a MALES de CABEZA: Visita de FRAN ALONSO.

2010-04-18T12:45:00.003+01:00

O pasado luns co gallo da celebración do Día do libro infantil e xuvenil, tivemos o encontro co escritor Fran Alonso para comentar as conclusións ao seu libro Males de Cabeza; @s alumn@s transmitíronlle as súas impresións sobre a obra e o autor contestou a moitas das súas preguntas:

- Os alumnos:"Os relatos expostos no libro dannos unha visión da realidade, dos problemas que afectan á nosa sociedade; son fáciles de ler e comprenden temas cercanos dos que se debate día a día", "Males de Cabeza peréceme un libro moi divertido con relatos curtos fáciles de ler".

-O autor: " Na obra falo do medo, dos medos que nos levan á neurose, tomar decisións orixina medos que xeneran crises; a literatura ten a misión de desentrañar cousas. Tamén é un libro con humor, a literatura serve para divertirse."

Ficamos coas ganas de ler algún máis dos seus libros, o curso que vén intentarémolo: Grazas Fran Alonso.

Lendo Black Jack de Osamu Tezuka, un dos grandes do manga.

2010-04-11T20:02:00.005+01:00

Que ben o pasamos na última reunión do venres do clube de lectura! Black Jack (cuxo aspecto podedes ver na foto), o peculiar protagonista deste manga, parece que da moito de si. Falamos do primeiros capítulos do libro de Osamu Tezuka. Os temas que neste se tratan leváronnos a charlar sobre cuestións universais da natureza humana, tales como a bondade e a maldade, o amor, a paixón, o perdón, a paciencia nas relacións humanas, o debate sobre se debemos dar oportunides ás persoas que nos feren... Así, conversado e entretidas nestes asuntos pasaron os minutos da reunión máis rápido do normal. Isto promete!

COMA O PATO DONALD

2010-03-10T15:37:00.005Z

Esta mañá tivemos a reunión correspondente aos relatos: A sra. Lola, Bartolo o tolo e Coma o pato Donald.No caso do primeiro relato lemos primeiro o final do último relato de Cemiterio de elefantes onde aparece o personaxe aínda sen nome da sra. Lola, e comentamos a técnica do autor de retomar personaxes coma este creados noutros libros; tamén falamos sobre as ataduras afectivas que impedían ao personaxe marchar no tren.

Con Bartolo o tolo, falamos deses seres que existen en todas as vilas considerados "os tolos", discutimos da súa infelicidade que ás veces pasa desapercibida para todos.

O último relato foi o que máis nos deu que falar pois o tema pareceulles do máis actual -a anorexia- e todas tiñan algunha coñecida con esa enfermidade; debatemos sobre a responsabilidade dos medios de comunicación á hora de difundir certos cánons de beleza, da enfermidade e da súa extensión entre os adolescentes, das nosas palabras no momento de xulgar o aspecto físico das nosas compañeiras, etc.
Para a volta das vacacións remataremos o libro e presentaremos as conclusións.

Lendo "Maus" de Art Spiegelman...

2010-02-22T18:43:00.007Z

A novela gráfica que estamos a ler, Maus, ten como subtítulo “relato de un superviviente”. A conta deste subtítulo, comezamos a última reunión do clube de lectura de banda deseñada cunha frase do filósofo F. Nietzsche: “Aquel que ten un por que para vivir pode enfrontarse a todos os comos”.

Foi moi interesante comentar as razóns polas que a algunhas compañeiras non lles está a encher a obra de Art Spiegelman, a lo menos de momento. Non obstante, a maioría si lles gustou. De momento, o que as chicas do clube de lectura resaltan da novela gráfica é: a sinceridade coa que conta o autor a relación co seu pai, non sempre boa; o trato ás mulleres naquela época; a claridade coa que o autor explica a necesidade de atopar temas para logo expresar na banda deseñada; a portada do libro na que o gato parécese a Hitler, en especial polo tipo de bigote... Resulta enriquecedor ver como compartindo as nosas experiencias de lectura aprendemos cousas das que antes non nos decataramos...

A foto é dunha exposición itinerante sobre Maus na que se resalta o trasfondo e orixinalidade da obra.

As duras críticas á sociedade: MALES de CABEZA

2010-02-22T14:53:00.004Z

Esta mañá tivemos o terceiro encontro arredor do libro de Fran Alonso "Males de cabeza"; hoxe correspondíanos "Círculo vicioso", "Economía de guerra" e "Coma vostede e coma min".
O primeiro relato levounos ao mundo do futbol: a Marta non lle gustou nada polo tema pero recoñeceu que é un feito do que todos falan e que está de modo entre homes e mulleres de todas as idades; daí pasamos a falar do poder económico da industria do fútbol e de como este deporte nos pode illar doutros temas como a realidade política e económica do país.
Do segundo relato comentaron que está á orde do día, son moitas as persoas que se deixan levar por un consumismo compulsivo e non controlan a súa economia.
No terceiro reflexionamos sobre o trato que se lle dá aos animais, tan diferente: ou os maltratan ou os visten e coidan coma as persoas (falamos dos prezos dos traxes dos cans en Adolfo Domínguez, por exemplo); non reflexionaran sobre como a protagonista trata á súa criada, peor cós cans, chega a aconsellala que se prive da comida para darlla aos cans.
Sobre os fragmentos de "A tolemia é un sombreiro" continúan desconcertadas, din : xa se verá en que acaba isto...

Conclúen en que a obra lles está a dar unha crítica visión da sociedade actual...

CONTINUAREMOS................................

A escritora ROSA ANEIROS cos clubes de lectura

2010-01-29T19:08:00.003Z

View all

Get your own

Onte recibimos no noso centro á escritora Rosa Aneiros, despois da súa conferencia tivemos o pracer de recibila na nosa biblioteca e os alumn@s do club de lectura puideron falar con ela e facerlle moitas preguntas sobre a súa profesión, as súas obras, etc e contestou a todas elas con toda amabilidade.

Imos ler Maus, a novela gráfica de Art Spiegelman!

2010-01-25T21:14:00.006Z

En efecto este trimestre imos ler Maus, obra que recibiu o premio Pulitzer e que deu lugar a unha exposición no Museo de Arte Moderno de Nova York. Hoxe fixemos unha reunión para presentar esta obra.

As citas na reunión desta mañá foron:

-“Todos temos un segredo escondido baixo chave no ático da alma” Carlos Ruiz Zafón

-“Para cambiar o mundo comeza por cambiarte a ti mesmo” Alejandro Jodorowsky

Desexando que as compañeiras do clube de lectura disfruten da lectura e de compartir a mesma nas nosas reunións, déixovos coas palabras de Umberto Eco que aparecen na contraportada da novela gráfica Maus:

"O certo é que Maus é un libro que non se pode deixar de ler, nin sequera para ir durmir. Cando dous ratos falan de amor, conmóvente; cando sufren, choras. Pouco a pouco, a través deste pequeno conto que inclúe sufrimento, humor e superar as probas da vida cotidiana, quedas cautivado pola linguaxe desta vella familia do Este de Europa e atrapado polo seu ritmo gradual e hipnótico. Cando rematas Maus da pena abandoar este mundo máxico..."

MALES DE CABEZA de FRAN ALONSO

2010-01-14T17:51:00.005Z

O noso próximo libro de lectura é un libro de relatos: Males de cabeza do escritor Fran Alonso; consta de 20 relatos e máis o relato fragmentario A tolemia é un sombeiro, unha crúa visión da sociedade actual.

Léremolo en 4 sesións que abranguerán 3 relatos cada unha e as correspondentes partes do relato fragmentado:

1º) - Os aforros da vella, Desviación de chamada, Domesticum bellum, e máis as partes de "A tolemia..."

2º) - Círculo vicioso, Economía de guerra, Coma vostede e coma min, e máis as partes de "A tolemia..."

3º) - A señora Lola, Bartolo o tolo, Coma o pato Donald, e máis as partes...

4º) - 05 AM Vigo, Estou tolo, O fareiro, Do noso correspondente, e máis as partes... ata o final

De certo que estes relatos nos darán para máis dun debate.

CONCLUSIÓNS A "O ÚNICO QUE QUEDA É O AMOR"

2010-01-13T17:10:00.004Z

Esta mañá tivemos o encontro para falar das conclusións que os alumnos elaboraron trala lectura de "O único que queda é o amor":
Todos eles coincidiron en que o relato do que máis gustaron é o primeiro, Un radiante silencio, por que conta unha historia que a todos eles lles gustaría vivir -recoñecen que no fondo son uns románticos - e que lles parece moi realista; para eles ten un toque de intriga que os mantén en vilo ata o remate. Só unha alumna discrepa e escolle como mellor relato Unha estraña lucidez pola orixinalidade de que o narrador sexa un can.
Coinciden en afirmar que para que o autor puidera escribir un libro sobre o amor coma este ten que estar namorado ou ter vivido un gran amor; pensan que el escribiu esta obra por que necesitaba compatir os seus sentimentos.
Engaden que é un libro moi ben escrito, cunha linguaxe clara e directa, que non lles causou dificultades o que valoran como algo moi positivo.
Conclúen que é un libro que lles recomendarían aos seus compañeiros e mesmo aos seus pais.

Recomendacións de lectura de NADAL

2009-12-13T15:51:00.003Z

NADAL e RECICLAXE

2009-12-11T23:39:00.004Z

A HISTORIA DOS VAMPIROS E DOS ZOMBIES NO CLUBE DE BANDA DESEÑADA

2009-11-28T19:42:00.006Z

Nesta última sesión do clube de lectura de banda deseñada a discusión sobre a obra de Victoria Francés levounos a falar sobre a orixe da lenda dos vampiros e dos zombis. Comentamos a súa historia, as personaxes históricas nas que se basean obras literarias de vampiros... Dialogamos sobre a posibilidade de que o mito vampírico sexa un invento noso para expresar o noso lado salvaxe, para representar medos humanos (como o medo a morte) e para expresar a fascinación pola inmortalidade.
Nesta sesión aproveitamos para expresar a nosa opinión sobre todos estes aspectos. Empezamos cunha famosa cita de Nietzsche que permite múltiples interpretacións: Alí onde radican as nosas debilidades van a extraviarse as nosas exaltacións. E rematamos
cunha canción de Alaska dos anos 80 moi divertida que podedes ver aquí.

EN BANDA DESEÑADA COMEZAMOS LENDO MISTY CIRCUS

2009-11-16T19:23:00.004Z

En efecto o clube de lectura de banda deseñada arranca o curso lendo Misty Circus de Victoria Francés. Esta autora está a ser todo un fenómeno de masas, mostra diso foi o enorme furor que causou no último Salón Internacional do Cómic de Barcelona de 2009.
En xeral a obra gustou, non obstante todos os alumnos desexan ler a segunda parte deste libro, xa que a historia que Victoria nos conta aínda non chegou ao desenlace...
Posto que Victoria Francés destaca polas súas ilustracións inauguramos ás nosas reunións cunha fermosa cita de Pablo Picasso que fai refencia a arte: "A ARTE É UNHA MENTIRA QUE NOS PERMITE COÑECER A VERDADE".

Este ano o grupo do clube de lectura é máis numeroso ca o ano pasado: BENVIDA AOS NOVOS! Desexamos que disfrutedes lendo os cómics e que o pasedes moi ben nas nosas reunións.

PRIMEIRA REUNIÓN DOS CLUBES DE LECTURA

2009-11-15T19:17:00.004Z

Despois da organización, compra de libros, listados, reparto de días, etc...o pasado venres tivemos as primeiras reunións de dous dos grupos: O de Banda deseñada e o de 2º de bacharelato- grupo B.

Os alumnos de bacharelato leran os tres primeioros relatos de O único que queda é o amor de Agustín Fernández Paz, comezamos coa lectura da ficha do libro e xa entramos en situación; Gustaron máis dos relatos 1º e 2º (Un radiante silencio, Amor de agosto) xa que lles resultaron máis reais e non lles foi difícil poñerse na pel dos protagonistas, o terceiro (Esta estraña lucidez) resultolles máis complexa polo feito de que o narrador sexa un can que conta os amoríos dun personaxe morto. Todos confésanse uns románticos e non cren que o amor estea pasado de moda (Bravo por Agustín).

Aquí temos ao noso autor lendo o egundo dos relatos:

OS TRES CLUBES DE LECTURA NO TEATRO!

2009-11-05T15:57:00.012Z

Aquí tedes unha foto dos alumnos dos clubes de lectura sentados nas escaleiras do auditorio de Cangas!

A semana pasada estivemos no teatro disfrutando da obra denomida Comedia bífida, de Manuel Núñez Singala, que representou a compañía Bicodobrelo teatro. Algúns alumnos xa viran a obra de teatro, pero representada por profesores do IES de Valle Inclán. Así, coincidían en resaltar que as dúas versións tiñan cousas boas. En xeral, a obra gustoulles.
Despois da obra a Editorial Galaxia obsequionos cun libro para cada un dos asistentes do mesmo autor de Comedia bífida que se titula En galego, por que non?

CLUBE DE NARRATIVA EN GALEGO

2009-10-23T18:47:00.007+01:00

Comezamos por fin a nosa andaina deste curso, despois dos problemas técnicos - elaborar listas, organizar horarios e esperar polos libros- xa estamos en condicións de botar a andar (algúns de vós xa viñestes pola biblioteca a buscar os libros).

Este curso seremos tres grupos (de un que eramos o ano pasado...), dous de 2º de Bacharelato e un de 1º de Bacharelato (non hai que esquecer que teremos outro grupo de Banda deseñada).

Os grupos estarán coordinados polas profesoras Anxos Rial (os de 2º de Bacharelato) e Lucía Novás (o de 1º de bacharelato).

En 2º leremos un grupo "A praia dos afogados" de Domingo Villar e o outro "O único que queda é o amor" de Fernández Paz; en 1º lerán "O libro das alquimias" de Xesús Constela.

Estamos organizando a inauguración do curso para os clubes e...

A leeeeeeeeeerrrrrrrrr.

QUEREDES COÑECER A HEROÍNA DO CLUBE DE BANDA DESEÑADA PARA O INICIO DO CURSO?????

2009-10-12T20:27:00.003+01:00

Victoria Francés - Favole Lacrymosa
Cargado por Gundiriel. - Ver los videos de música recién destacados.

...e esta muller de excelsa beleza...é Hypatia...a gran Hypatia de Alexandría...

2009-10-04T12:11:00.003+01:00

...alá polo século catro... coa relixión dos cristiáns convertida en credo oficial do Imperio... Alexandría(...)... a pequena Hypatia pasou case toda a súa vida entre as paredes do Serapeo... arrodeada de xentes de fonda sabedoría (...) catedrática do Instituto de Matemáticas do Museo... - Libro das Alquimias, Xesús Constela. Editorial Galaxia, pax. 111-
O curso pasado coñecemos a Hypatia, a primeira muller gran matemática e astrónoma da historia, da man de Xesús Constela e este outono volvémonos atopar con ela da man do director de cine Alejandro Amenábar.
A miña proposta é: Que vos parece se asistimos xuntos á proxección da película e logo comparamos a heroína de Xesús Constela coa de Alejandro Amenábar????. Sería unha boa forma de inaugurar os Clubes de Lectura deste curso.
Para ir abrindo boca aquí vos queda o trailer do filme:

Rematamos as sesións deste curso.

2009-06-04T16:28:00.004+01:00

Hoxe tivemos a derradeira sesión de Comedia bífida e rematamos as sesións deste curso pois a semana vindeira, as chicas están cos exames finais e o primeiro é o estudo. Sobre a obra concluíron que en xeral gustoulles -salvo a un par delas- pero sen excepción o que preferiron foi a posta en escea da obra; coinciden en que o teatro é para representalo, a lectura está ben pero sácanlle máis zume a representación.

Acordamos ler para o vindeiro curso A praia dos afogados e logo algo de Agustín Fernández Paz, tamén queren levar libros para ler no verán.

E como fin de curso quedamos de ir á praia ao remate das clases e logo a MERENDAAR.

From fomos ao teatro

VISITOUNOS BALI RAI: O MULTICULTURALISMO

2009-05-25T15:23:00.006+01:00

Está mañá visitounos BALI RAI, autor inglés da novela "Un casorio ben mal amañado". O encontro foi moi interesante non só porque se desenvolveu en dúas linguas (galego e inglés) senón pola visión que Bali Rai nos transmitiu da sociedade en Gran Bretaña (nada que ver coa idea tradicional que temos dos ingleses).

O autor é un claro defensor da MULTICULTURALIDADE, el di que escribe para todo o mundo , non para grupos específicos de xente; os políticos británicos non poden falar de multiculturalidade porque non a viviron, el quere escribir novelas que lle poidan gustar e el (indio), aos seus amigos (xamaicanos, negros, blancos...).

Ser británico é pertencer a moitas culturas distinta, a cultura non é algo sólido, recibe a influencia de todas partes do mundo...

A "young people" ten que ler o que queira.

UNHA DEDICATORIA DE DAVID RUBÍN PARA AS CHICAS DO CLUB DE LECTURA DE BANDA DESEÑADA!

2009-05-23T20:01:00.007+01:00

David Rubín dedicou unhas palabras ás chicas do club de lectura. Aí van:

Ola!

Antes de nada, quería vos dar as gracias por ler a miña obra, pois a lectura -e a relectura- é o que mantén vivos os libros.

Agardo que desfrutárades lendo "La tetería del Oso Malayo", para min foi toda unha aventura levar a cabo este libro, deixei moito de min nel, é coma un anaco do meu corazón, por iso éncheme de ledicia cada vez que alguén abre as súas tapas e faise partícipe das alegrías, os medos, a paixón e a desesperanza que eu volquei nesas páxinas.

Se xa sodes lectoras habituais de tebeos agardo que esta lectura a gardedes na mente e no corazón durante moito tempo, se polo contrario "La tetería..." foi o voso primeiro achegamento o mundo do cómic desexo que fora para vos unha experiencia pracenteira e que quedarades con gañas de repetir, tanto lendo outras obras miñas coma calquer outro dos maravillosos tebeos de calquer outro autor que hoxe en día podedes atopar con facilidade.

Mil gracias por camiñar da miña man nesta aventura, a tetería de Sigfrido estará sempre aberta para vos.

Un bico!

David Rubín.
Moitas grazas David! Fíxolles moita ilusión.
O último día do club de lectura foi moi distendido: parecía que houberamos quedado para tomar un café. Ademais da charla amable e agradable (sobre David Rubín, sobre o seu libro, sobre citas e demais...) coma sempre, trouxeron unhas frases famosas: “Choramos ao nacer porque vimos a este inmenso escenario de dementes” e “Quen ben che quere, farache chorar”.
Grazas a todas as compañeiras do club de lectura polos ratos tan estupendos que pasamos nas nosas reunións ao longo deste curso.