Mostrando entradas con la etiqueta Los Juegos del hambre. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta Los Juegos del hambre. Mostrar todas las entradas

26.11.13

Comparando "As crónicas de Landereina", " Dragal" e "Los juegos del hambre". As personaxes femininas.

 
Esta mañá tivemos unha reunión moi interesante arredor da lectura do grupo 1 de 2º de ESO que partindo da análise de Las crónicas de Landereina rematou falando sobre os libros con protagonistas "heroínas, guerreiras" femininas e comparándoa coa tan sonada "Los juegos del hambre" xa que todas ou leran ou viran a película.
As chicas están encantadas coa lectura, conquistadas pola trama, adoran a Berenguela, sinten a morte de Cátaba e non a comparten; a intriga tenas envoltas e xa non houbo maneira de paralas, para a seguinte sesión vén o libro rematado.
Enredando cos personaxes e os libros de aventuras saltamos de lectura en lectura, comezamos con Dragal (que veñen de ler na aula de galego) e a través de Mónica, a protagonista feminina chegamos a Katleen en Los juegos del hambre; diferentes prototipos as tres de heroínas femininas.
Envoltas en aventuras andan as elas pero no pasado (Berenguela), no presente (Mónica) e no futuro (Katleen); atopan máis afinidades entre Berenguela e Katleen, Mónica é a segunda protagonista para salvar a Adrián, as dúas anteriores son escollidas polo destino para salvar ao seu mundo, ao seu país.
Curiosos estes fíos que elas van tecendo coas súas lecturas, que as levan do texto ao cine, do pasado ao futuro polos camiños da mitoloxía e das probas que hai que superar, o medallón de Adrián e a pedra de Berenguela, as guías no camiño.
Coinciden en que as tres son novelas de aprendizaxe nas que os protagonistas deben superar probas moi duras para salvarse ou para salvar aos seus.
Para a seguinte sesión van reflexionar sobre que elementos narrativos usou a autora para crear Landereina: unha heroína, a recreación dun mundo mítico,                                     unha pedra máxica...


 E alí estamos nós, no blog das Crónicas de Landereina:



http://www.landereina.com/2013/12/as-vosas-opinions-2.html






7.11.12

LOS JUEGOS DEL HAMBRE: Sesión en audio.

Está mañá realizamos o encontro co grupo 2 de 3º de ESO que está lendo Los juegos del hambre; resultou unha sesión moi alegre e moi fructífera xa que no medio de risos, bocatas, froitas e bulicio os compoñentes do grupo sácaronlle un bo rendemento á lectura desta primeira parte e o mellor, están desexando continuar.

Pero escoitade as súas voces:



2.5.12

LOS JUEGOS DEL HAMBRE: Novela e filme

En Barcelona, na posta en común, os chicos e chicas dos nosos clubs "En el país de Alicia", reflexionan e debaten sobre a novela e o filme do último best-seller da literatura xuvenil: Los juegos del hambre:

28.2.12

PREPARANDO O ENCONTRO EN BARCELONA



Esta mañá comezamos a preparar a posta en común de lecturas para a vindeira xuntanza que nos mes de abril teremos en Barcelona cos compañeiros do proxecto ARCE, "En el país de Alicia".
En concreto estivemos reflexionando sobre as preguntas que levaremos á reunión refaridas á triloxía de "Los juegos del hambre".
Coinciden todos os alumnos en que a historia é unha mistura de literatura fantástica, novela romántica e reallity show que trancorre nun país do futuro que relacionan cun Estados Unidos (polo do Capitolio, os distritos-estado...); neste último aspecto estaría relacionada coas novelas de ciencia -ficción polos avances tecnolóxicos (as naves que van e ben, o control dos tributos por cámaras, etc.).
Relacionan tamén a historia co mito do Minotauro ao que en Creta se outorgaba a morte dos xoves do xeito en que nesta novela se ofrece a loita e morte dos tributos á sociedade. 
A acción desencadéase según eles por unha combinación de feitos e sensacións: Fame, medo, afán de poder ou protagonismo e como non o amor.
Posúen unha organización dos personaxes moi clara, os protagonistas son os principais pero comentamos outros que lles parecen moi ben perfilados na obra como o borracho (secundario), aquí quedamos, na próxima sesión comezaremos falando dos valores humanos nos personaxes secundarios.
Ata a seguinte visita.


12.11.11

Máis comentarios a "Los juegos del hambre"

Este libro encantoume. Conta unha das historias máis bonitas que lin en toda a miña vida.O único que non me guatou foi o momento no que mataron a Rue, porque me pareceu inxusto. Unha das partes que me resultou un pouco desagradable foi o momento no que se describían as feridas que sufriron no tempo que estiveron nos xogos. O que máis me gustou de Katniss foi a súa forma de ser, xa que só pensaba no benestar dos seus seres queridos. Estou impaciente por rematar xa o segundo libro... :) Tatiana Fernández

Buff.... encatoume este libro... é o mellor de todos os que lin ata o momento. Oxala non acabara esta saga nunca. Tamen chorei moito por Katniss e Peeta. Agora estou lendo o segundo libro e tamen ten as mesmas trazas que este. Gustome moita a parte na que Katniss e Peeta ían comer a ballas porque no me parece moi ben o k fan neses xogos .E non teño o momento que menos me gustou porque adoro este libro!un saudo! Maite

El libro es muy interesante,me gusta mucho la historia, espero que las demas partes sean igual de emocionantes y acabe todo bien, ue siga manteniendo asi la intriga porque engancha bastante.
Por Sabela 
O libro "los juegos del hambre" pareceume fascinante un dos mellores libros que lin nunca xa estou entusiasmada por ler a segunda parte... As partes que máis me gustaron foron:cando Katniss se ofrece a ir a colleita en lugar da irman e cando a protagonista lle vota as flores a rue o morrer. A que menos me gustou foi cando termina e quedo coa intriga... O principio no me parecia moi entretido pero seguin lendo e o final non puden parar!en xeneral gustoume moitísimo Paula

A min o libro paréceme moi bonito porque é moi romantico e tamén moi triste e engancha un montón!!!:) estou desexando ler o seguinte!!
Por ines 
Lo que más me gustó fue la escena en la que Katniss se ofrece como tributo en lugar de su hermana pequeña .Me llamó especialmente la muerte del padre de Katniss. Lo que menos me gustó fue Cuando Katniss se aprovecha de Peetah para tener más oportunidades de ganar los juegos.
Este libro es muy entretenido.me gusta mucho y estoy esperando impaciente la segunda parte!!
Por tania 
A mí me gustó mucho el libro porque mantiene la intriga para que no puedas dejar de leerlo ni un momento, te engancha un montón y la historia está bastante bien, es triste pero a la vez tiene también la historia de amor, a ver si en la segunda y tercera parte tiene final feliz.
Me encanta el libro esta genial y estoy deseando leer la segunda parte !! aunque en la película podían buscar a una protagonista más guapa !!!
Por CRIS 

8.11.11

Comentarios a "Los juegos del hambre"

Aquí temos algúns dos comentarios que as chicas de ARCE van deixando ao seu libro de lectura:

me encanta el libro esta genial y estoy deseando leer la segunda parte !! aunque en la pelicula podian buscar a una protagonista mas guapa !!!
Por CRIS el Leremos: LOS JUEGOS DEL HAMBRE el 5/11/11

A mi me encantó el libro, te engancha muchísimo y no puedes para hasta acabártelo!!

este libro gustoume moito e un libro que engancha de aventura, violencia e amor. Creo que a calquera persoa que o lese gustarialle dado que comezas a ler e e dificil parar dado que te mete moito na lectura. 

21.10.11

PRESENTAMOS "LOS JUEGOS DEL HAMBRE"

No día de onte reunimos ao grupo de lectores de 3º e 4º de ESO, grupo ARCE para entregarlles o seu exemplar de "Los juegos del hambre", recibírono con expectación e algunhas das compoñentes preguntou se iamos ler os tres títulos, se iamos ver a peli e demais; pero mellor vexamos as súas cariñas:



Create your own video slideshow at animoto.com.

12.10.11

O MITO DO MINOTAURO E "LOS JUEGOS DEL HAMBRE"

A guerra de Irak, un concurso de telerrealidade  e a mitoloxía grega  prenderon a semente en Suzanne Collins para comezar a redacción de "The hungry games".
O mito do Minatauro en concreto serviu de inspiración á autora e nós acudimos á Esther, a nosa profesora de grego para documentarnos, por iso agradecemos a súa colaboración cos clubs de lectura e publicamos o post que ela nos enviou para enriquecer as nosas lecturas: 

A LENDA DO MINOTAURO
O Minotauro, terrible monstro con corpo de home e cabeza de touro, naceu da raíña de Creta, Pasífae, e un touro branco enviado ao seu esposo, Minos, polo deus Poseidón. O deus castiga a Minos por non sacrificar o touro na súa honra e inspira en Pasífae unha terrible e contra natura paixón polo touro.

O rey Minos, horrorizado polo nacemento, quixo ocultar o monstro e mandou construír a Dédalo un intrincado labirinto onde encerrar ao Minotauro. Alimentábase a este monstro con carne humana, que proviña principalmente do tributo anual de sete rapaces e sete rapazas que Atenas estaba obrigada a pagar a Creta. O heroe ateniense Teseo foi o encargado de rematar con este oneroso pago da súa patria dando morte ao Minotauro coa axuda de Ariadna.

Tralo inicio da lectura, xa me contaredes se interpretastes a relación entre o mito e a novela... 



9.10.11

Leremos: LOS JUEGOS DEL HAMBRE

Comenzamos esta nova andaina de lecturas cun Reality Show impreso: LOS JUEGOS DEL HAMBRE.
Katniss deberá enfrentarse a duras probas, a crueis retos para gañar "a súa vida e a vida da súa familia". Tal coma dun xogo se tratase a nosa protagonista deberá enfrentarse a vinte e tres opoñentes combatendo pola vida propia mentres este enfrentamento se retransmite polas pantallas do país coma se fora "reality show" cirquense emitido por unha canle de televisión.
Acción, intriga, odio, amor, amistad, compaixón... mistúranse neste primeiro tomo da triloxía, unha historia protagonizada por rapaces novos que se enfrentan a súa morte de non ser vencedores. Los Juegos del Hambre de Suzzane Collins que en breve poderemos ver na gran pantalla e que seguro será un éxito coma os libros.
" Me meto en una pesadilla de la que despierto sólo para encontrarme con algo aún peor. Las cosas que más miedo me dan, las cosas que más temo que le sucedan a los demás, se manifiestan con unos detalles tan vívidos que me parecen reales..."