21.4.11

Curiosidades da cultura xaponesa no club de lectura de banda deseñada

Na última sesión do club de lectura de banda deseñada decidimos comentar curiosidades da cultura xaponesa. Aí van algunhas:
- Entréganse enormemente ao traballo. É moi normal que traballen un número moi elevado de horas ao día. En Xapón hai unha cultura de gran admiración polas empresas. Resulta moi raro escoitar que alguén non se atope contento coa súa empresa. De feito, é habitual observar que unha persoa se vincule toda a vida á mesma empresa. Cando hai unha rotación interna e un empregado cambia de departamento é un drama e todo un acontecemento.
Respecto á “voz cantante” nunha reunión de traballo, cabe resaltar que sempre comeza e remata falando o xefe. A figura do xefe na cultura xaponesa é sagrada, a xerarquía é importantísima e ninguén a pode saltar.
Por outra banda, o concepto de traballo xaponés fixo que nacera a coñecida expresión de “folga á xaponesa”; esta a realizan aqueles traballadores que acudindo ao seu posto de traballo fan con esforzo e dedicación maior do normal as súas tarefas, provocando así un exceso de produción que os propietarios da industria non poden colocar no mercado, causándolles graves trastornos económicos.
- É típico alugar cans. Aínda que lles encantan os animais, os esgotadores horarios laborais e as casas extremadamente pequenas fan que moitos xaponeses opten por non ter mascotas. Para suplir esta carencia moitos recorren aos bares con gatos e aos alugueres de cans.
- Os xaponeses son extremadamente silenciosos e unha das cousas que máis lles chama a atención cando viaxan a outros países (especialmente aos occidentais) é o alto que se fala e o ruidosa que é a xente.
- Os xaponeses (referímonos sempre á xeneralidade) tenden a falar e actuar só despois de telo meditado e pensado minuciosamente, mostrando a debida consideración aos sentimentos e puntos de vista da outra persoa.
- Mentres que os baños tradicionais xaponeses son simples buratos no chan, os inodoros máis modernos incorporan lectores de tarxeta e incluso pantallas para poder escoitar a túa propia música ou ver fotografías.
- Ao revés do que sucede nalgúns países de occidente, as mulleres deixan pasar ao home primeiro ao entrar no ascensor, no metro, etc.
- Os índices de roubo e asasinato son os máis baixos do mundo. Tamén representan un dos índices máis baixos de piratería; non existe o “top manta” e a venda ambulante está prohibida.

Finalizamos a última sesión falando a grandes trazos da historia do manga, resaltando sobre todo como o manga é un fenómeno que chega a todas as capas sociais. De aí que sexa patente a estratificación de lectores a través de subxéneros deseñados para os diferentes tipos de lectores.
A cita discutida nesta sesión foi a seguinte: “Se o teu mal ten remedio, porque te aflixes? E se o teu mal non ten remedio, porque te aflixes?” Proverbio inglés

13.4.11

BANDA DESEÑADA E CINE OU ANIME NO CLUB DE LECTURA!

- “É verdade, os cómics son unha arte popular, e si, creo que a súa obrigación primaria é entreter, pero os cómics poden ir máis aló diso, e cando o fan, deixan de ser só entretemento e pasan a ter gran importancia.”
Bill Watterson

AQUÍ VOS PRESENTAMOS A RELACIÓN DOS CÓMICS LIDOS ATA AGORA CO AUDIOVISUAL. Esperamos que vos sexa útil.

Cómic
Filme ou anime
- Persépolis de Marjane Satrapi
- Persépolis dirixida por Vincent Paronnaud e Marjane Satrapi
- María y yo de Miguel Gallardo e María Gallardo
- María y yo dirixida por Félix Fernández de Castro
- La tetería del oso malayo de David Rubín
- Radiografía de un autor de tebeos, documental dirixido por Marcos Nine
- Black Jack de Osamu Tezuka
- Serie de anime dirixida por Makoto Tezuka e Satoshi Kuwabara
- Dous filmes:
-    Black Jack, la película de Osamu Dezaki
-      21 blackjack dirixida por Robert Luketic no 2008
- Kitaro de Shigeru Mizuki
- Serie de anime de máis de cinco temporadas e realizada por varios directores:             Isao Takahata, Osamu Kasai, Hiroki Shibata, Daisuke Nishio, Yukio Kawazu e             Kimitoshi Chioki
- Promethea de Alan Moore e J. H. Williams III
- Os filmes V de vendeta de James McTeigue e Watchmen de Zack Snyder, inspirados cómics de Alan Moore poden relacionarse con Promethea. Porén, non debe esquecerse que Alan Moore negouse a aparecer nos créditos destas películas por non compartir a adaptación que se fai das súas obras
 

10.4.11

SEMANA DO LIBRO INFANTIL E XUVENIL: Contacontos de Carlos Nuñez, saída didáctica a Ferrol, visita de MARCOS CALVEIRO e encontros de PLAMBE.

Esta semana tivemos COMPLETOOO, vaia, que fomos de actividade en actividade:

* Comezamos o luns coa celebración do Día do Libro Infantl e Xuvenil na nosa biblioteca: Marabillosa a sesión de contacontos do noso mestre CARLOS NÚÑEZ que nesta ocasión deleitounos coa historia de Don Esmeraldino, O Galo de Portugal, conto integrante da obra Merlín e  familia de Álvaro Cunqueiro. 
Iván e Rubén introducíronos no significado da celebración e leron a biografía e obra de Andersen. Paula Sertal foi a encargada de lernos o manifesto deste ano para día do LIX.



* O martes acompañamos aos alumnos de 3º de ESO a coñecer a cidade de Ferrol (entre eles estaban as nosas chicas do Club de lectura de 3º), paseamos polas rúas do barrio da Magdalena, falamos de Torrente Ballester na praza de Amboage,  participamos de dúas actividades -  Aquaciencia e  Urbanismo ecolóxico no parque Reina Sofía- embarcamos na LANCHA de Mugardos -como alí a chaman-  que nos levou dar un agradable paseo por mar a través da ría de Ferrol para desembacar na fermosa vila maiñeira de Mugardos; despois do xantar volvemos embarcar e achegámonos ao Castelo de San Felipe antigo fortín militar que protexía a ría de Ferrol de invasores coma os ingleses, puidemos ver alí as ancoraxes da antiga cadea que servía para pechar a ría en caso de ataque, as baterías de costa cos seus canóns, etc. Xa de regreso a Ferrol puidemos ver as fragatas da Armada Española no Arsenal .


* O mércores recibimos no instituto ao escritor Marcos Calveiro co seu O pintor do sombreiro de malvas, interesante encontro ao que asistiron os chic@s de 4º de ESO e as chicas do club de lectura de 3º de ESO; Falamos da tía JO JO (personaxe perfilado en base a unha parente do autor que era beata), do rapaz (desvelounos que o rapaz non ten nome por que tamén está innominado no cadro de Van Gogh no que se baseou para crear o personaxe),do gardagullas da estación, das irmás do retrato e  presentounos en fotografía o pobo de Auvers.
Á pregunta de por qué a historia non ten un final feliz dixo que pretendía crear unha ficción de final aberto -tal vez o rapaz regrese ou non con Adeline, tal vez atope a súa naio ou non- só Vincent estaba predestinado a morrer na novela por que non se pode falsear a Historia, ademais para finais felices están as películas de Disney e  a vida real non é así.
Adiantounos algo da súa nova novela, a acción transcorre en México durante a Revolta de Pancho Villa, hai na obra un trompetista e tamén hai cine.
Explicou como se vai documentando para crear situacións e personaxes de ficción a patir da vida real: recolle novas dos xornais, escoita conversas cando vai no Vitrasa ao traballo, observa situacións na praia ou cando está parado nun semáforo... todo vale para a creatividade.
Esperamos que Marcos Calveiro teña moita sorte na súa nominación ao premio White Ravens e desexamos que en breve poidamos ler a súa nova novela. Grazas pola visita Marcos, os chicos quedaron  encantados.




* Para rematar ben a semana, a coordinadora da biblioteca asistiu aos ENCONTROS DO PLAN DE MELLORA DE BIBLIOTECAS ESCOLARES 2010-2011; Tras escoitar a dúas especialistas en bibliotecas que nos falaron da avaliación das mesmas, participamos activamente na sección de experiencias presentando o noso club de Banda Deseñada (déixovos neste post a pesentación do relatorio); Pola tarde tras unha reunión de coordinadores por zonas tivemos a grande satisfación de poder escoitar a un clásico: Xosé Neira Vilas que nos falou de libros e lectura e como non de Balbino, o protagonista de Memorias dun neno labrego.

Xa vedes, semana intensa, variada e moi completa.

29.3.11

ESPERANDO A VISITA DE MARCOS CALVEIRO

Esperando a visita o vindeiro mércores de Marcos Calveiro e o seu Pintor do sombreiro de malvas, seguimos traballando o seu libro, esta vez en 4º de ESO; máis difícil, relaciona as imaxes do vídeo e as palabras da canción con pasaxes da obra:



Tal vez veña cunha pintura de Vincent debaixo do brazo, ou estea acompañado polo Rapaz e Adeline... Cal personaxe preferides vós???  seguro que a tía JO JO... para tirarvos das orellas, deixade neste post as vosas opinións...

27.3.11

The WHITE RAVENS 2011: MARCOS CALVEIRO: " O pintor do sombreiro de malvas" (The painter with the hollyhock hat)

The WHITE RAVENS 2011


This year's collection contains 250 titles in 36 languages from 52 countries. Number 146:

Calveiro, Marcos O pintor do sombreiro de malvas (The painter with the hollyhock hat)

Vigo: Xerais, 2010. – 174 p.
France/1890 – Van Gogh, Vincent – Art – Painting – Nonconformism

In the summer of 1890, the first-person narrator of this novel, a hot-headed young man in a difficult period of life, is sent by his mother to his great-aunt living near Paris in the town of Auvers-sur-Oise. There he becomes acquainted with Vincent Van Gogh, who invites him to accompany him on his painting trips. The ensuing conversations construct a detailed picture of the famous painter weeks before his death. Van Gogh’s inability to fit in, which the boy recognises in himself, too, the painter’s self-destructive alcohol consumption, and his close relationship to his brother Theo are well-illumined, as are the paintings of Van Gogh’s manically productive creative phase. Set against the historical foil of life in the last years of the nineteenth century, this sensitively “painted” portrait of the artist and the representation of the young protagonist’s emotional world are harmoniously connected. (Age: 14+)

 
 
 
 
 
 
 
 
 
MARCOS CALVEIRO

18.3.11

PRIMEIRAS IMPRESIÓNS DE "KITARO"


Era inevitable: comezamos esta sesión do clube de lectura falando do terremoto (e das consecuencias do mesmo) que tivo lugar recentemente en Xapón.Como non íamos comentar o enorme impacto causado por este dantesco acontecemento, cando estamos a ler un manga dun autor moi recoñecido neste país: Shigeru Mizuki...
Despois diso, compartimos as primeiras impresións dos capítulos que nos correspondía ler. Estas son as descricións que fixeron da lectura:
- "Fantástico en todos os sentidos" (Natalia)
- "Irreal" (Lidia)
- "Interesante" (Pilar)
- "Místico" (Oliver)
- "Desconcertante" (Rosa)
- "Misterioso e interesante" (Estela)
- "Impactante" (Borja)
Falamos das lendas xaponesas que aparecen no cómic, do que máis nos chamou a atención, da cultura e o carácter dos xaponeses… Fixémonos preguntas: É bo ou malo Kitaro? Pode a vinganza ser propia das boas persoas? Foi unha reunión tan amena que ao final dela queríamos continuar comentado máis cousas, que fose máis longa a sesión…
As citas, complementarias entre si, e ambas de Nietzsche, esta vez foron as seguintes: "Se puideses razoar con homes de fe non habería homes de fe" e "A razón remata onde comeza a fe".

14.3.11

Rematamos "O pintor do sombreiro de malvas"

Esta mañá comezamos coas conclusións a O pintor do sombreiro de malvas: en xeral todas as participantes estaban satisfeitas co libro excepto Paula, á que non lle gustou que o narrador e Adeline non remataran o seu namoramento xuntos.
Falamos do título da novela e da relación entre este é a pasaxe que nos describe a Vincent cando chega a Auvers (cun sombreiro cheo de flores malvas); as chicas non estaban de acordo sobre a saúde mental do pintor, para a maioría está tolo pero para Sonia ve as cousas entre cores e pinceis, doutra maneira.
Lemos sobre a vida de Vincent Van Gogh e comparamos os feitos cos que acontecen na novela comentando as similitudes, que non son poucas, é polo tanto unha novela biográfica da etapa final da vida do autor, comparten elenco personaxes reais e ficticios.
Non teñen moi claro porque o rapaz abandona a Adeline pero saben que a morte de Vincent tivo moito que ver nesta decisión do protagonista.
Na seguinte sesión ampliaremos estas conclusións e publicaremos os nosos comentarios neste post.

Se premedes no seguinte enlace poderedes ver un vídeo explicativo da exposición "Los últimos paisajes" que, sobre os últimos cadros pintados por Van Gogh en Auvers, realizou o museo Thyssen- Bornermisza  e que ten moita relación coa novela de Marcos Calveiro:

12.3.11

COMEZAMOS A LER NOVO CÓMIC!


Esta vez decidimos ler manga xaponés. Presentámosvos a Kitaro, de Shigeru Mizuki. É unha obra enormemente popular en Xapón, onde case non hai neno que medre sen devorar a súas aventuras. Kitaro é o heroe emblemático dunha obra que se fixa nos monstros para falar dos homes. Apaixonado dos contos populares e do marabilloso que se filtra nos intersticios do cotián, Shigeru Mizuki sitúa aos yokai, uns seres sobrenaturais que poboan a trastenda do noso mundo, no centro dunha creación que oscila constantemente entre o fantástico, o humor e a poesía.




Shigeru Mizuki é un dos autores de manga máis coñecidos en Xapón e cunha longa carreira ás súas costas. Mizuki, cuxo auténtico nome é Shigeru Mura, foi un neno curioso e cunha infancia feliz. Encantáballe comer, debuxar e soñar esperto coas pantasmas dos que fala na súa recentemente premiada obra NonNonBa.
Con pouco máis de 20 anos, Mizuki foi recrutado polo Exército xaponés para participar na 2ª Guerra Mundial. Durante a contenda perdeu o brazo esquerdo e, sendo zurdo, tivo que aprender a usar o dereito para todo, incluído, evidentemente, debuxar.

A cidade de Sakaiminato, na rexión de Chugoku, e de onde é procedente Mizuki, erixiu unha rúa completa na súa honra, con 143 estátuas de bronce representado os seus personaxes,  e un museo dedicado á súa vida e obras.



10.3.11

Penúltima sesión de "TRES METROS SOBRE EL CIELO" (I)

Esta mañá tivemos a nosa penúltima sesión de "Tres metros sobre el cielo" xa que a última será unha sesión TIC. Xa todas temos o libro rematado, primeiro lemos as conclusións xerais a esta parte (capítulo 26 ao final):

Esta segunda parte é máis densa cá primeira, hai máis acción, narra a consolidación do proceso e o asentamento dos sentimentos entre Babi – Step, entre Pallina – Pollo, concreción de actitudes ante a relación, de Rafaella, chantaxe da profesora Giacci, presentación do conflito Babi-Step, Babi-Rafaella, relación entre Paolo-Step.

Esta parte é moi desproporcionada en canto a extensión dos capítulos e aos feitos narrados ( capítulos moi breves como o 40,41 –tal vez serven de enlace- ou longos como o 53; nos que case non hai acción como 36, 37 fronte a todos os acontecementos do 53 o capítulo máis denso da noveliña, onde a redución temporal é de 6 meses aproximadamente con numerosos saltos temporais cara atrás). Comprendemos agora  (compartimos?) as reaccións violentas de Step provocadas pola frustrada relación coa súa nai á que adora pero non acepta (encontro capítulo 33 e salto atrás de 2 anos no 34).

Atopamos tamén a valoración que Step fai do que está de moda entre os xoves “Lo que va hoy es el matón, el gamberro” (pp.229) ou o que del pensan “ nunca les gusto a las madres”(pp. 232) a que del fai Rafaella “Que cara tan dura” (pp.234).

A visión social dos pais sobre o conflito está moi clara nas palabras de Rafaella: “Que va a decir a los vecinos, a las amigas…” (pp. 235), na reacción da escola “5000 € para beneficencia “ (cap. 44), ou nas palabras de Babi á súa nai “sois unos payasos” (pp386).


É importante a descrición que se fai da pofesora, a súa actitude na aula fronte a súa vida privada (cap. 30), a extorsión que sofre (pp330-333), e as súas explicacións a Babi  (cap. 53).

As chicas coincidiron en que as razóns do fracaso da relación está en varias circunstancias: Step é moi violento e non pode cambiar, deixouno polos pais dela, rematou a relación porque empeza unha vida nova, pola presión social...
Acusan as reaccións violentas de Step á súa frustrada relación co pai, á adoración que sinte pola nai  a pesar de que engana ao pai, polo desamor en xeral. 
O momento máis importante do libro é cando Step dille a Babi que está a tres metros do ceo e cando esta le a pintada na ponte.  
Continuaraaa..... 

4.3.11

CITIZEN de Cia CHEVERE: os clubes de lectura fomos ao teatro.

Para ir saboreando o inicio do antroido, os clubes de lectura ao completo asistimos a posta en escea de CITIZEN do grupo Chévere de teatro no marco das actividades do salón do libro.
A obra conta só con dous actores, Patricia de Lorenzo e Manuel Cortés que actúan como narradores e como personaxes da historia (Sara C. e A.O.), da súa man  situámonos en novembro de 1975, no momento da morte de Franco; este feito serve como marco histórico de partida e como elemento de unión entre a película Cidadán Kane de Orsson Wells e a historia que se narra, a entrevista que Sara fai ao empresario galego A.O.
A obra desborda ironía e unha chea de críticas veladas pero explícitas de: Globalización, sistema económico, explotación do traballador, explotación do consumidor, o papel da muller, a política xuvenil dos fins dos 70 e mesmo es relación de home-muller.
A posta en escea combina o traballo dos actores (impecable) coas proxeccións dos vídeos de anuncios publicitarios da época, os diferentes enfoques das gravacións dos propios personaxes (distintos puntos de vista en imáxenes e en ideoloxías); a música (o eterno "Bela sen alma" de Richard Cocciante que a tantos xoves do momento namorou e que serve de marco ao encontro amoroso dos personaxes), os cambios de luz e de localización dos actores suplen os cambios de escenarios ou personaxes...
Quizais moita información para un publico adolescente do século XXI que descoñece case todo dos anos do fin da dictadura, para moitos foi todo un descobremento; si que identificaron o estilo dos comercios Zara, -coa descrición que os actores fan da tenda- e ao seu fundador A.O.
Unha sesión nas súas palabras moi aproveitada, gozamos da obra e de poder compartila e comentala logo entre tod@s.