Esta mañá o grupo de lectura e-twinning tivemos a nosa reunión para comezar coas conclusións arredor da lectura de Un ollo de vidro.Memorias dun esquelete de Castelao.
Comezamos falando da importancia da morte e do humorismo co que esta é tratada na obra (feito que desconcertou aos nosos compañeiros franceses), para Iván a morte forma parte do noso, é algo normal na ideosincrasia dos galegos; para Andrea a morte resulta tráxica só no primeiro momento, o humor co que se trata non é irrespetuoso, é algo natural para nós xa que o humor axuda a superar o trauma.
En canto aos personaxes, para Alicia o máis tenro é o neno, dálle mágoa que o inglés abuse del, a Iván o inglés faille graza porque usa as calaveiras dos demais e non a súa propia; comprenden que o enterrador saque todo o beneficio que pode dos mortos. O máis odioso dos personaxes para eles é o cacique-vampiro que Daniel interpreta, chupa o sangue dos campesiños.
Eles identifican ao narrador co autor, din que prevalece nel o interés pola crítica sobre o interés da propia historia.
Polo que respecta á estrutura, Alicia di que se perdeu pola organización espacial dos episodios pero aclarámoslle que cada episodio se corresponde co cambio de personaxe.
Todos comprenden que aos compañeiros franceses lles resulte complexo pois carecen das claves interpretativas sobre Galicia, sobre Castelao e a súa ideoloxía polo que decidimos que cada un deles vai compartir estas claves cos alumnos de París coa fin de facilitarlles alectura e a comprensión da noveliña.
