Máis sobre dragóns e Dragal.

A presentación de Claudia Calvo de 3º B:

Dragóns from Anxos bibliotequeira

AVALIACIÓN DOS CLUBS DE LECTURA

Pregámosvos que contestedes á enquisa que nos vai servir para avaliar o traballo realizado durante este curso nos Clubs de lectura; só tedes que picar no seguinte enlace,  contestar ás preguntas que vos formulamos e envíar aplicación.

Respostar vainos servir para mellorar as Boas prácticas nos Clubs e que todos gocemos máis desta actividade na que participartes este ano académico.

https://docs.google.com/forms/d/1J5q1cduBs8GAsn_hkeCRLNB__p7tTGlnapMeRV44hsk/viewform 

Graciñas de antemán:

As coordinadoras: Montse Bragado, Carme Fernández, Mercedes Noya e Anxos Rial.

DRAGAL chegou á biblioteca.

Sara, Dessire e Gabriela de 3º de ESO D sorprendéronnos cun curioso agasallo: un fermoso Dragal para a nosa biblioteca y aquí está acompañándonos nas lecturas e nos estudios:

Valoración de "O corazón de Xúpiter"

Hoxe o club de 3º de ESO grupo 1, reunímonos para falar da valoración final de "O corazón de Xúpiter", no seguinte post podedes escoitar a sesión:


 

"El cartero y Pablo Neruda" adaptación videográfica do club de 1º de bacharelato

De novo estes chic@s e chic@s do club de lectura de primeiro de bacharelato volven a sorprendernos coas adaptacións que das súas lecturas fan en vídeo dentro do proxecto e-twinning Cinetura; nesta ocasión trátase de "El cartero de Pablo Neruda".

Unha marabillosa posta en escea, recoñecedes os escenarios???

          
El cartero y Pablo Neruda from Cinetura on Vimeo.

De catacumbas e pedras da serpe: Brais completa o contexto de DRAGAL.

Pedra da Serpe de Ponteceso

Brais Rey de 3º de ESO C segue axudándonos a completar o contexto en relación coa novela de Elena Gallego Abad, DRAGAL.

"As pedras da serpe:

As pedras da serpe son pedras con petroglifos chamados zoomorfos por gardar unnha similitude con animais, nestas laxes grabáronse as serpes na idade de bronce, por que? Non se sabe, pero hai diversas teorías, o que sí sabemos é que os paisanos fixeron as súas propias.

As lendas populares atoparon nestes gravados una fonte de superticións, mitos e demáis relatos que máis tarde a igrexa cristianizou a súa maneira, tal é o caso de San Hadrián, probablemente Hadrián sería una personaxe de lendas populares cun grande seguimento pola xente. Chegou a igrexa e fixoo santo, para quítalo da paganidade e por conveniencia."

"As catacumbas:

As catacumbas son depósitos funerarios típicamente romanos, estes non enterraban aos seus mortos, depósitábanos nun nicho escavado na pedra ou feito con ladrillos dalgún tipo. Naquela a demanda para seren “gardados” nas catacumbas era alta, tanto que nos nichos en vez de un corpo as veces había tantos que non había burato ningún…

Nas catacumbas celebrábanse ritos de sectas e relixións cando non querían seren atopados ou cando querían sentirse preto dos devanceiros.

Estas construccións soían facerse en galerías subterráneas nas que se facían ampliacións cada pouco e de maneira un tanto peculiar, facendo delas un labirinto caótico e escuro.

Na orixe da igrexa de san Pedro, as catacumbas eran o lugar no que se construíu o templo Dragalino, supoño porque eran un labirinto no que ninquén se metía sen un mapa na aman e estaba lonxe de miradas indiscretas.

 A igrexa foi una maneira de frear aos Dragalinos sen moito resultado, xa que estes seguiron entrando no templo de Dragal e mesmo anos máis tarde conseguiron substituír a cruz de pedra da fachada da igrexa pola quimera do dragón.Sen embargo o templo cristian resentiu a orde Dragalina ao acumular o poder das oracións de feligreses co paso sos séculos, e ao soterrar no esquecemento o pasadizo de debaixo do altar.

Un dos segredos dos pasadizos das catacumbas foi a cabeza metálica de Dragal, peza clave ao ser a chave máxica da cripta de Dragal e ao condensar una parte do poder deste."

Brais 

Los juegos del hambre

O grupo de lectura de 3ºA e 3ª CD de ESO acabamos de ler "Los juegos del Hambre", as opinións sobre o libro foron moi dispares, por exemplo a profe non lle gustou nada en cambio xa hai quen non aguantou sen ler a segunda e a terceira parte!!

Deixamovos o trailer da película para que vos fagades unha idea do tema deste libro de ciencia ficción, que como descubrimos nas nosas conversas dos venres, as veces, non está tan lonxe da realidade.

Brais preséntanos DRAGAL

Recollemos algunhas reflexións de Brais Rey (3º de ESO C) ao longo da súa lectura de DRAGAL de Elena Gallego Abad:
4ª semana:

A irmandade do dragón foi creada polos dicípulos do apóstolo Santiago, según conta a lenda. Tras finar o apóstolo os discípulos buscaron un lugar de reposo para os restos deste, e chegaron a Galicia, alí atopáronse coa raíña Lupa, que lles negou o uso das terras e tras insistentes negativas envioulles a Dragal para quitalos do medio, pero contra todo prognóstico os discípulos derrotaron ao monstro. Tras o enterramento do apóstolo, os discípulos seguiron unidos e marabillados ante a forza do dragón, tanto lles fascinou e tanto aprenderon da esecia máxica-alquímica daquel ser, que fundaron a orde de Dragal.
A orde constaba de sete cabaleiros que xuraran que tras duns séculos o tempo do dragón volvería a vida renacendo con eles. Os cabaleiros levan tatuado no brazo un ouroboros que simboliza o ciclo eterno, a condición de cabaleiro traspásase ao primoxénito deste, que herda a marca do ouroboros. Os cabaleiros agardan a chegada do Dragón e protexen as claves da ciencia secreta, necesarias para a reunión deste.

(Imaxe de Paula Crespo, 3º ESO B)
5ª semana:
As mouras son seres que descenden das crenzas pagás anteriores a cristianización en Galicia. Son seres de apariencia humana que posúen poderes sobrenaturais. A lenda da poza da Moura conta que un feiticeiro e a súa filla foron combater ao dragón, pero que o dragón namorouse da filla deste e raptouna para sí. A lenda conta que segue prisioneira nunha cova tras da poza agardando polo héroe que a rescate, ao cal recompensará cun dos segredos do dragón.

Raquel recoméndanos: “Os fillos do mar”

Esta novela gustoume moito principalmente pola trama posto que non me imaxinaba para nada que a historia se desenvolvera da maneira na que o fixo.

Xa ao comezo me resultou intrigante e por iso continuei lendo con ganas; a pesar disto, a parte na que comeza a falar de feiitos históricos resultoume un pouco lenta pero xa lidas unhas cantas páxinas máis, seguín a comprender de que se trataba e volveume resultar entretida.

Penso que é unha novela moi sinxela de ler e por iso quizais fun quen de lela en tan pouco tempo.

O que me resulta máis destacable da obra é o tesouro, o buraco e todo o que iso supuxo no pasado da familia; sen embargo eu resaltaría a historia amorosa xa que ademais de ser o fío condutor da novela fíxoseme interesante a relación que mantiveron.

Desde o meu punto de vista non é só unha novela de aventuras senón tamén histórica xa que fai moitas referencias á Guerra Civil, á Batalla de Rande e a temas do nazismo alemán durante a 2ª Guerra Mundial.

Así pois conclúo recomendándovos a súa lectura.

                                             Raquel Montes, 2º bacharelato B.

Recibimos a FRAN ALONSO e despedimos os clubs de 2º de bacharelato.

O pasado luns recibimos na nosa biblioteca ao escritor Fran Alonso para realizar a posta en común cos grupos de club de lectura de 2º de bacharelato arredor da súa obra de relatos Ninguén; ambos grupos quedaran desconcertados con algúns destes relatos, cos hoax e coas teimas de algúns personaxes.

Coa amabilidade e paciencia que o caracteriza, o escritor contestou ás preguntas dos chic@s, aclarou as súas dúbidas e explicoulles como xurdiran algúns destes relatos. Agradecemos de novo a Fran a súa comprensión e esforzo por achegarse aos seus lectores.

Este encontro serviunos tamén para pechar os clubs de 2º de bacharelato (os exames finais e a selectividade xa están á volta da esquina) e despedirnos despois de tres cursos LENDO XUNTOS, sentiremos esta separación pero a semente da lectura xa está plantada, esperemos que agrome.

Visitounos Fran Alonso on PhotoPeach