O TENDAL DAS LETRAS (Letras galegas 2012)

Co gallo da celebración do Día das Letras Galegas 2012, o alumnado de 2º de ESO (A, e reforzo de C e D) e de diversificación de 3º de ESO do noso centro realizaron unha actividade que nos chegou da man de Paz Pereiro do IES Ribeira de Louro; ela nos proporcionou a idea  e os patróns e nós, postos en marcha seleccionamos os poemas e a traballar:

Moitos dos poetas galegos, os seus textos están plasmados no noso tendal que nos serve para agasallar ás nosas letras e, quedan moi "monos" pendurados na nosa biblioteca, xa nos diredes se non vos inspiran para falar de poesía en galego:

O TENDAL DAS LETRAS on PhotoPeach

 polo menos inspirarin aos MEIGOS que coma Merlín nos acompañaron no día de hoxe, onde?????

NA BIBLIOTECAAAA:

 

Recibimos ao escritor RAMÓN CARIDE OGANDO

Esta mañá tivemos o encontro co escritor Ramón Caride Ogando que amablemente nos falou da súa traxectoria no mundo da literatura, desde aquela primeira novela de xénero: Xogos eléctricos de hai vinte anos ata a súa máis recente publicación Exogamia 3.0.

Os rapaces fixéronlle preguntas relativas á súa obra en xeral e en concreto desta última que tiñan lido; falouse do porque do xénero escollido (relatos), da temática ecolóxica, dos finais abertos a mantenta, dos personaxes (algún deles curiosamente coindientes, nalgúns dos seus aspectos como nomes, actuacións... coa realidade), da explotación dos nenos, etc.

Caride explicoulles que basea os seus relatos en feitos reais, ensinoulles unha serie de noticias publicadas nos xornais, as cales utilizou para documentarse ou que mesmo lle proporcionaron ideas para os argumentos dos relatos; o fío común que os une é as inxuntizas que se cometen no mundo, a explotación dos demais, a manipulación dos homes e das mentes.

Os alumnos fixeron as súas críticas á obra (positivas e negativas), e el confirmounas ou rebateunas con moi boa disposición. Grazas por acompañarnos sr. Escritor.

Visitounos Ramón Caride Ogando on PhotoPeach

LOS JUEGOS DEL HAMBRE: Novela e filme

En Barcelona, na posta en común, os chicos e chicas dos nosos clubs "En el país de Alicia", reflexionan e debaten sobre a novela e o filme do último best-seller da literatura xuvenil: Los juegos del hambre:

SANT JORDI 2012: Os trasnos dos libros presentan EMIGRANTES

LECTURAS DEBUXADAS no club de lectura de Banda Deseñada

Estamos lendo Emigrantes, unha obra de Shaun Tan. Emigrantes

é un libro ilustrado sen palabras, unha novela gráfica silenciosa. A través dunha serie de imaxes conectadas, conta a historia dun emigrante anónimo que deixa o seu país natal en penosas circunstancias, cruza un océano ata chegar a unha nova cidade e aprende como vivir nela.

Na última sesión charlamos sobre os comentarios de Shaun Tan relativos a súa obra: 

"Unha das razóns fundamentais polas que decidín prescindir do texto foi destacar este principio: o protagonista non pode ler nin comprender nada, así que o lector tampouco debería poder."

"O estilo das ilustracións xorde sobre todo desas vellas fotografias cor sepia, auténticos documentos da vida social dos séculos xix e principios do xx, e dalgún modo o libro compórtase como unha película muda, silenciosa."

"Confío en que o meu libro se "lea" en parte, como unha novela sobre inmigración, pero tamén que vaia máis aló de calquera cuestión social: que se entenda como as circunstancias poden cambiar inevitablemente na vida de todos nós, e como as persoas aprenden a adaptarse e a aceptar as novas situacións, sen importarlles o estraño ou desconcertante que parecen ao principio."

En xeral, aos alumnos gustouelles Emigrantes, resultoulles diferente, novedoso na forma de comunicar e de contar historias. Algúns deles, os que tamén emigraron e viviron unha situación similar, sentíronse moi indentificados coa obra. Foi unha reunión entretida e interesante!

FEDERICO MOCCIA COS TRASNOS DOS LIBROS. SAN JORDI 2012

Este ano celebramos o Día do libro en Barcelona onde acudimos ao encontro cos centros cos que compartimos o noso proxecto ARCE "En el país de Alicia".

Os nosos trasnos tiñan especial interés en coñecer a Federico Moccia pois o curso pasado léramos no club Tres metros sobre el cielo e as súas espectativas víronse recompensadas: despois de moitas voltas e reviravoltas á Praza de Cataluña atopámolo,  puideron mercar o seu último libro, asinalo e facer fotos con el.

tamén nos adicou unha sinatura para a nosa biblioteca.

Felices todaaasss.

Sant Jordi 2012: Especial Federico Moccia on PhotoPeach

O SORRISO DE LUCÍA

  

   Lucía estudia 1º de ESO no noso centro, ela e máis as súas amigas visítanme con frecuencia na biblioteca durante o tempo de lecer, veñen facer os traballos de Cousas de Castelao que lles encargou o profe de galego,    a estudiar a última lección, pídenmme que as axude a localizar Memorias dun neno labrego ou Fortunato de Transmundi pero tamén reclaman o último tomo da saga de Crepúsculo, Amanecer, unha e outra vez pois alguén o levou en préstamo e non o dan devolto; pacientemente esperan e lévanno elas.

   Antes das vacacións de Semana Santa pedíronme "El asesinato del profesor de matemáticas" (imaxino que sen idea algunha de perpetrar a historia) pero non o tiñamos: 

   - Podo ofrecervos o asasinato da profe de lingua - díxenlles, pero xa o leran.

   Tamén solicitaron unha obra que eu non coñecía: "Canciones para Paula", sabían o autor, que eran tres tomos, vendíanos en Carrefour... desbordábase a súa ilusión por lelos e non puiden resistirme, prometinlles que mercaría os libros para a biblioteca.

   Durante as vacacións  achegueime ao hipermercado e atopei os libros, eran 20 euros cada un e decidín que os mercaría nunha das nosas librerías por aquilo de darlles ganancias e axudarlas a sobrevivir.

   Á volta viñeron buscar os libros, expliqueilles o motivo de non telos comprado e prometeron volver esta semana próxima (mais sei que xa desconfían, miráronme con incredulidade, notei a súa decepción). 

   Onte por fin achegueime á nosa librería de sempre (e aínda me fixeron desconto...), mañá luns espero a visita de Lucía e as súas amigas e gozo imaxinando o seu sorriso de pracer, sei que ese sorriso compensará as moitas horas de traballo na biblioteca, a redacción de proxectos para conseguir subvencións, que esas axudas regalaranme a ledicia de Lucía e as súas amigas; entón o meu traballo terá un sentido moi importante e moi, moi pracenteiro porque o compartirei con Lucía, as súas amigas e o seu sorriso.

"O LIVRO QUE SÓ QUERIA SER LIDO"

"O Livro que só queria ser lido", uma adaptação do conto homónimo de José Jorge Letria, p'los Valdevinos - Teatro de Marionetas :

Sinopse:

Era uma vez um livro que teve o seu tempo, que esteve na moda, que passou de mão em mão, que teve leitores apaixonados e depois acabou na prateleira do esquecimento e da solidão; alimenta apenas um sonho: o de voltar a ser lido, que é uma forma de ser amado.

Na sua solidão, teve por companhia cúmplice uma velha máquina de escrever, também ela condenada ao esquecimento. Juntos, foram encontrando formas de ultrapassar a tristeza de se sentirem esquecidos.

O Livro que só Queria Ser Lido, é um elogio do livro e da leitura e transmite uma verdade essencial: os livros partilharão sempre connosco, pela vida fora, a magia da aventura e do saber.

FONTE: Biblioteca Municipal de Portimão.

Reunión do grupo de 4º de ESO: O tipo de lector

O pasado xoves tivemos a reunión coas chicas do grupo de 4º de ESO; despois do "cuase" fracaso das últimas sesións -pois coincidimos con saídas didácticas/ excursións-  nesta ocasión tampouco tivemos moita sorte xa que logo coincidimos co exame de matemáticas (Horrrooorrr...) e algunhas das chicas estaban máis nas ecuacións que no Clan da loba.

Vistas as circunstancias decidimos tomalo con calma e as dez que se presentaron cubriron a súa enquisa  " Que tipo de lector eres" publicada en red pola colección "El árbol de la lectura"; dos nove posibles resultados: Relatos curtos, novela histórica, novela romántica, fantasía, ciencia ficción, aventura, realismo, misterio e super-lector ao fin hai moita variedade; predominan igualmente os lectores tipo aventura e misterio, temos dous super-lectores, un lector realismo e outro de ciencia-ficción.

Mais o mellor foi a avaliación que as mesmas lectoras fixeron dos resultados da súa enquisa e non estaban "para nada" de acordo co tipo que lles correspondía, sobretodo Rita que non saíu super lectora e cónstanos que a que máis cumpre co perfil.

Finalmente quedamos de volver reunirnos xa despois das vacacións de SS co libro rematado e coas conclusión para o que se lles entregou a cada unha un cuestionario para facilitar a reflexión e a valoración da novela.

Rematada a sesión algunhas das chicas quedaron na biblioteca e estivemos conversando sobre o tipo de libro que queren ler no derradeiro trimestre, saíron varias opcións: contos de fantasmas, Jane Austen, de saír a continuación de Reckless ... Pensarémolo nas vacacións.

OS TRASNOS DOS LIBROS (2º BACH.) FOMOS AO TEATRO

Onte pola noite, un pequeno grupo dos trasnos de 2º de bacharelato asistimos á representación teatral da comedia PELOS NA LINGUA posta en escea pola compañía TALÍA TEATRO.

Moitas gargalladas e bo ambiente acompañáronos durante a obra; desde o mesmo inicio divertímonos cos sketches que esaxerando os tópicos sobre usos e abusos da lingua galega (non por tópicos menos reais) achegábannos a esceas esperpénticas relativas aos prexuízos lingüísticos.

Os nosos trasnos gostararon da obra, os seus sorrisos á saída falaban do disfrute, agora xa menos emocionados deben facer unha profunda reflexión sobre os valores e as actitudes cara a lingua de moitos galegos,  postas de manifesto na obra.

En breve iremos publicando as opinións individuais dos nosos trasnos sobre a obra:

PATRICIA:

A min a obra gustoume moito, porque ademais de ser divertida e moi entretida , fainos  sair do teatro reflexionando sobre o que faremos mal para que o galego se atope nesta situación e qué poderiamos facer nós para solucionalo.Tamén penso que o traballo dos actores ten moito valor, porque é moi difícil cambiar de personaxe tan rápido.
JOSÉ ANTONIO:
A miña valoración da obra é positiva. A obra foi orixinal, pero non no sentido de innovadora, senón que soubo adaptar moi ben os tópicos sobre o galego e a situación de Galicia pero desde outro punto de vista menos serio e máis humorístico. As reflexións que se fan na obra da situación coa lingua galega son bastante significativas e a ter en conta.