LE MÁIS, QUE SEXAS FELIZ:

10 de decembro: O día dos dereitos humanos. As BIBES co proxecto BUBISHER

63 anos despois da súa proclamación, segue sendo necesario lembrar esta data, 10 de decembro, na que a Asamblea Xeral das Nacións Unidas aprobou a Declaración dos Dereitos Humanos.

Necesario porque nin tan sequera nos países que asinaron esta declaración están garantidos estes dereitos en igualdade de condicións para toda a poboación. Non hai máis que botar unha ollada ao noso arredor, asomarse ás noticias.

Mais aínda así cabe pensar que un outro mundo é posible, que hai arrecendos espallados no ar que nos permiten prender unha candea pola esperanza, por estas xeracións, hoxe nen@s, adolescentes, que medran nas nosas aulas, ao abeiro das nosas Bibliotecas -das súas lecturas, da súa información, da súa formación- nen@s e adolescentes que se implican ilusionad@s e con empeño en proxectos coma "Coñecernos para querernos", nun intercambio persoal e de coñecementos con nen@s dos campamentos saharahuis, para quenes a apertura dunha biblioteca con (o Bubisher) ou sen (O Niño do Bubi) rodas, supón moito máis que un mundo de oportunidades. Para acceder á ilusión, aos soños, á formación, ao coñecemento doutras culturas, doutro idioma.

E con esa candea acesa, brincan faíscas que prenden en case un cento de Bibliotecas Escolares Galegas, que por todo o país escollen cada unha un fermoso álbum ilustrado para agasallar a ese recén estreado Niño do Bubi, porque, coma nas nosas propias Bibliotecas, toda inauguración é unha festa. A esa festa que é a lectura, nesas bibliotecas acubilladas na area, queremos enviar estes álbumes como aves portadoras de boa sorte, como bubishers* cheos de cor, imaxes, historias. Porque as nosas bibliotecas, @s nos@s lectores e lectoras, compartimos co Bubisher, cos lectores e lectoras das súas bibliotecas a crenza firme nos Dereitos Humanos, dende o seu 1º artigo: "Tod@s nascemos libres e iguais en dignidade e dereitos"

* O bubisher (Oenanthe leucopyga e Oenanthe leucura) é un paxariño tímido que vive na Península e tamén en África, aquí chamámoslle collalba negra e no Sáhara o seu nome significa paxaro da boa sorte, no dialecto hassaní é Bubchir بوبشير (o da boa nova) porque adoita aniñar e criar despois das choivas, o que quer dicer que medrará a herba, algo moi importante para quen ten gando.

Bubisher é tamén o nome dun autobús-biblioteca que circula entre os campamentos do Sáhara para levar lectura e información. Ou sexa, unha biblio... pero con rodas!!!

Se queredes unirvos á iniciativa de Álbumes para o Bubisher, só tedes que poñer os vosos datos xunto ao resto das Bibes Galegas.

Música e DDHH

Texto de Maribel Serantes (CEIP Os Casais)

Imaxe atopada aquí

ARRUGAS: ORIENT EXPRESS

Aquí tedes o trailer da adaptación ao cine do cómic “Arrugas” de Paco Roca, o cal, estamos a traballar cos nosos alumnos. Arrugas narra a amizade entre Emilio e Miguel, dous anciáns recluídos nun xeriátrico. Emilio, que acaba de chegar á residencia nun estado inicial de Alzheimer será axudado por Miguel e outros compañeiros para non acabar na planta superior da residencia, o temido piso dos asistidos que é como chaman alí aos desafiuzados. O seu aloucado plan tingue de comedia e tenrura o tedioso día a día da residencia porque aínda que para moitos as súas vidas estaban rematadas, eles acababan de empezar unha nova...
Na última sesión do club de lectura de banda deseñada de alumnos de 4º da ESO, de 1º e de 2º de bacharelato TODOS AFIRMARON QUE LLES GUSTARA MOITO O CÓMIC. Foi todo un éxito a obra de Paco Roca no IES de Poio! Agora agardamos impacientes a estrea do filme nos cines no 2012!

UN DEDO MANCHADO DE TINTA, segunda sesión

Os chich@s do grupo de primeiro bacharelato atópanse desorientados, parece que a lectura tenos un pouco confusos: "Pérdome ao mudar de historia"; nesta sesión empregamos algún tempo en explicarlles que é unha novela de personaxes, unha novela coral onde cada historia é o mundo dun personaxe diferente.

Tralas explicacións estaban máis centrados e puidemos concentrarnos na historia da profesora e o inmigrante; alegrounos constatar que os nosos alumn@s non son nada racistas, cando comentaron a historia non puxeron de manifesto ningún prexuízo social, pareceulles do máis normal a relación que se establece entre os protagonistas, só Jenny apreciou algúnhas susceptibilidades por parte do comisario.

Tamén comentamos a inxustiza cometida co home que acaba na cadea por unha denuncia contra el, falsa e comentaron que é moi factible que se dea un caso coma este, din que nas noticias escoitamos moitas historias coma esta.

A pesar da confusión inicial concluíron que o libro estalles gustando.

PRIMEIRAS IMPRESIÓNS DE "ARRUGAS" (PACO ROCA) O PREMIO NACIONAL DO CÓMIC NO 2008

 Estela: "Gustoume moito. Sorprendeume porque é un cómic diferente que non fala dos temas de sempre, non é de superheroes, é realista. Non me parece ben abandonar a un pai dese xeito nunha residencia. "
Borja: "Pareceume un bo cómic. A min non me parece mal que se leve a un pai a unha residencia da terceira idade, se un non ten tempo para coidalo. Pero é importante que o vaia a  ver de vez en cando. É certo que o libro fala da soidade e do paso do tempo."
Aida: "A min gustoume moito. Creo que fala dun tema normal, pero o mellor do libro é a maneira de contalo. A forma de contarche as cousas engancha... Sorprendeume a amizade que teñen dúas persoas maiores e enfermas. Chamoume moito a atención o momento en que trasladan ao protagonista á segunda planta da residencia (onde están os máis enfermos) e o amigo é capaz de afrontar moitos medos só para facerlle unha visita porque o bota de menos."

Rosa: "Lembroume a un que limos o ano pasado, o de María y yo..."

Manuel: "Creo que é un libro de banda deseñada interesante. Tamén me gusta como conta a historia o autor. Penso que si que existe a discriminación á terciera idade... o fillo debería visitar máis ao pai enfermo de Alzheimer. Iso non me parece ben, pero meter a unha persoa maior nunha residencia penso que non ten nada de malo. O que rouba a todos os enfermos da residencia é o listo... o que menos enfermo está... pero logo demostra que era por unha boa causa..."

Erik: "Hai moitos temas que comentar... por exemplo, eu non entendo como un amigo pode roubar aos colegas da residencia! Está moi ben o cómic..."

Santi, Merchi e Jose Carlos aínda non puideron ler o cómic pero asistiron igualmente á reunión, o cal agradecemos moito! Estamos intrigados na espera de saber a súa opinión sobre o mesmo.

Máis comentarios a "Los juegos del hambre"

Este libro encantoume. Conta unha das historias máis bonitas que lin en toda a miña vida.O único que non me guatou foi o momento no que mataron a Rue, porque me pareceu inxusto. Unha das partes que me resultou un pouco desagradable foi o momento no que se describían as feridas que sufriron no tempo que estiveron nos xogos. O que máis me gustou de Katniss foi a súa forma de ser, xa que só pensaba no benestar dos seus seres queridos. Estou impaciente por rematar xa o segundo libro... :) Tatiana Fernández

Buff.... encatoume este libro... é o mellor de todos os que lin ata o momento. Oxala non acabara esta saga nunca. Tamen chorei moito por Katniss e Peeta. Agora estou lendo o segundo libro e tamen ten as mesmas trazas que este. Gustome moita a parte na que Katniss e Peeta ían comer a ballas porque no me parece moi ben o k fan neses xogos .E non teño o momento que menos me gustou porque adoro este libro!un saudo! Maite

El libro es muy interesante,me gusta mucho la historia, espero que las demas partes sean igual de emocionantes y acabe todo bien, ue siga manteniendo asi la intriga porque engancha bastante.

Por Sabela 

O libro "los juegos del hambre" pareceume fascinante un dos mellores libros que lin nunca xa estou entusiasmada por ler a segunda parte... As partes que máis me gustaron foron:cando Katniss se ofrece a ir a colleita en lugar da irman e cando a protagonista lle vota as flores a rue o morrer. A que menos me gustou foi cando termina e quedo coa intriga... O principio no me parecia moi entretido pero seguin lendo e o final non puden parar!en xeneral gustoume moitísimo Paula

A min o libro paréceme moi bonito porque é moi romantico e tamén moi triste e engancha un montón!!!:) estou desexando ler o seguinte!!

Por ines 

Lo que más me gustó fue la escena en la que Katniss se ofrece como tributo en lugar de su hermana pequeña .Me llamó especialmente la muerte del padre de Katniss. Lo que menos me gustó fue Cuando Katniss se aprovecha de Peetah para tener más oportunidades de ganar los juegos.

Por sonia aguin 

Este libro es muy entretenido.me gusta mucho y estoy esperando impaciente la segunda parte!!

Por tania 

A mí me gustó mucho el libro porque mantiene la intriga para que no puedas dejar de leerlo ni un momento, te engancha un montón y la historia está bastante bien, es triste pero a la vez tiene también la historia de amor, a ver si en la segunda y tercera parte tiene final feliz.

Por Cristina.A.

Me encanta el libro esta genial y estoy deseando leer la segunda parte !! aunque en la película podían buscar a una protagonista más guapa !!!

Por CRIS 

OS CLUBS DE LECTURA IMOS AO CINEMA!

Onte pola tarde fomos cos alumnos ao cinema a ver As aventuras de Tintín: O segredo do Unicornio. Trátase dun filme para todas as idades cuxo protagonista é Tintín, o clásico personaxe de cómic creado por Hergé no ano 1930. O director gañador de varios Óscar, Steven Spielberg (Munich, A lista de Schindler), dirixe esta película animada que conta coa supervisión na produción doutro personaxe de culto como é Peter Jackson, gañador do Óscar polo Señor dos Aneis: O Retorno do Rei.

En xeral todos (profesores e alumnos) pasamos un intre entretido e divertido no que a miúdo podiamos escoitar as risas dos presentes na sala de cinema. As reflexións e comentarios que fixemos sobre a película son as seguintes:
-    É unha película divertida e entretida, no sentido de que che fai pasar  un intre hilarante e agradable.
-    Os personaxes eran altamente carismáticos, en especial Milú.
-    A adaptación do cómic ao cinema parece non fracasar no intento, senón ao contrario. Semella moi ben transmitido o ambiente propio do cómic, grazas á caracterización dos personaxes realizada por computador en posprodución, onde en especial retocan os narices dos actores. Tamén comentamos como a película utiliza a tecnoloxía motion capture en 3D mediante a cal se gravan as escenas con actores reais pero no proceso de posprodución os seus movementos transfórmanse en personaxes animados.
-    Os valores que transmite son:
        - "a loita e o esforzo son importantes para conseguir os obxectivos desexados",
        - "nunca te rendas, sempre tira para adiante porque sempre haberá unha opción",
        - a amizade,
        - a compresión e empatía cara ao  diferente ou enfermo (Tintín xamais xulga ao capitán por ser alcohólico, senón que trata de axudalo).

Comentarios a "Los juegos del hambre"

Aquí temos algúns dos comentarios que as chicas de ARCE van deixando ao seu libro de lectura:

me encanta el libro esta genial y estoy deseando leer la segunda parte !! aunque en la pelicula podian buscar a una protagonista mas guapa !!!

Por CRIS el Leremos: LOS JUEGOS DEL HAMBRE el 5/11/11

A mi me encantó el libro, te engancha muchísimo y no puedes para hasta acabártelo!!

Por cristina caballa el PRESENTAMOS "LOS JUEGOS DEL HAMBRE" el 5/11/11

este libro gustoume moito e un libro que engancha de aventura, violencia e amor. Creo que a calquera persoa que o lese gustarialle dado que comezas a ler e e dificil parar dado que te mete moito na lectura. 

Primeira sesión de "UN DEDO MANCHADO DE TINTA"

Esta mañá tivemos a primeira sesión cos alumnos de 1º de bacharelato para comentar a introdución de "Un dedo manchado de tinta" de Manuel Portas; os comentarios foron diversos: a algún pareceulle un comezo moi orixinal (Gonzalo dinos que vai escribir un libro e escríbeo, crea un mundo de personaxes a partir das persoas que viaxan no autobús), para outros o comezo está sendo moi parado, falta acción.

En xeral parécelles un inicio interesante e pensan que a medida que progresen na lectura vainos ir enganchando, atráelles a idea da variedade de personaxes (a novela coral)  que reflexen a vida cotiá dos mesmos.

Acordamos ler os tres capítulos seguintes para a próxima sesión do club.

OS TRASNOS DOS LIBROS NA PRENSA

O DIARIO DE PONTEVEDRA e o FARO DE VIGO de hoxe deron noticia da próxima inauguración oficial dos nosos clubs de lectura, da colaboración prevista co Concello e da nosa andaina neste mundo dos libros: